Eintrag · Mhd. Wb. (Benecke/Müller/Zarncke)
RIUCHE stv.
1. rauche, dampfe, dunste; als dunst emporsteigen. mîn küche riuchet selten Parz. 485,7. des herren küche, dünket mich, ein vil lützel riuchet Helbl. 15,385. dô sâhens in dem schiffe noch riechen daʒ bluot Nib. Z. 239, 22. man sach die heide riechen von des bluotes dampfe troj. bl. 80. — übertragen: daʒ guot machet mengen gouch, von im tempfet sunden rouch und tuot die sêle sieche; hôrint, waʒ ouch rieche von des rîchin guote: er muoʒ etc. Mart. im leseb. 763,23. einen siechen, ûʒ dem der âtem kûme rouch Servat. 3212. sô ist si guot für der ougen tunkel, sô si ist von tunste, der dâ riuchet von der melancholîe arzneib. Diemer 39. gerôstiu eier deunt sich muelich und riechent ûf (stossen auf) unde machent die coleram das. 54. ettewenne riuchet ein ruche dâ von ûf in daʒ hirne, der machet houbet wê das. 69. ruche, der dâ riuchet von chochsilber, der tuot der zende wurzen schaden das. 76. swenne sich gesamt hât ettelich veuht in dem magen, diu ûf riuchet in daʒ houbet das. 77. die wernt dem tunst, der dâ riuchet in daʒ houbet das. 84. den ein swarzer tunst in daʒ houbet riuchet das. 194. eʒ geschiht ouch, sô diu rôt und diu swarze colera ûf riuchet in daʒ houpt das. 81. sô daʒ bluot ûf riuchet in daʒ houbet das. 82.
2. dufte, gebe einen geruch von mir. dîn süeʒer smac riuchet unde dræhet vür den balsem und den bisem g. sm. 192. waʒ was diu gerte gelîch dem rouche, der ûʒ mirren unde ûʒ wîrouche riuchet spec. eccles. 103. si sâhen den kerker vol liehtes und er rouch alsô ein appotêke myst. 255,25. eʒ riuchet als ein edel krût ûʒ einer megede hant MS. 2,174. a. dô von ime gesmecket wart dîn âtem ouch, der nâch wunsche rouch das. 2,200. b. der bluomen smac sô wol dô rouch, daʒ er in brâchte hôhe lust Pass. K. 124,54. ein stanc und ein smouch gienc von im unde rouch sô, daʒ si von dem âse begonden alle fliehen das. 149,42.
3. rieche, empfinde einen geruch. wand er aldâr inne rouch die rôsen und niht sach Pass. K. 633,29. er rouch den wunderlîchen geruch von den rôsen myst. 248,4. ein voller mensch fünf sinne hât: sehen, hœren, grîfen, riechen, smacken, sus sint si genant MS. 2,133. a.