Hauptquelle · Köbler Mnd. Wörterbuch
reyne Adj.
reyne , Adj.
- Vw.:
- s. rēgene
Aggregat · alle Wörterbücher
nur mnd. · 2 Wörterbücher mit Anchor-Eintrag
Alle 2 Wörterbücher ▾Hauptquelle · Köbler Mnd. Wörterbuch
reyne , Adj.
Lautwandel-Kette
Pro Sprachstufe der prominenteste Beleg. Klick auf eine Form öffnet das Wörterbuch.
Köbler Mnd. Wörterbuch · +4 Parallelbelege
reyne , Adj. Vw.: s. rēgene
Verweisungsnetz
Tap auf Knoten öffnet Detail · Drag zum Umpositionieren · Scroll zum Zoomen
Wortbildung
19 Bildungen · 18 Erstglied · 1 Zweitglied · 0 Ableitungen
MNWB
reynechêⁱt s. rêinichê(i)t.
KöblerMnd
reynechēt , F. Vw.: s. rēinichēt L.: MndHwb 2, 2001 (reynechê[i]t)
MNWB
reynegere s. ° (rêinigere).
MNWB
reyneginge s. rêiniginge.
MNWB
° reynegras , n. : eine Sumpfgrasart, (wohl:) Segge, Carex spec., „alga” (Zs. Phil. 9, 198); — vgl. Marzell 1, 830.
MNWB
Reyneke , Reynke , nom. pr.: ein Männername , „ Reyneke is en name reynerus” (Voc. Strals. ed. Damme), (in Fabeln der Name des Fuchses:) den…
MNWB
reynelĩk s. rêinelĩk.
KöblerMnd
reynelīk , Adj. Vw.: s. rēinelīk
MNWB
reynemāken s. rêinemāken.
MNWB
reynemākinge s. ° (rêine)mākinge.
MNWB
reynemecherinne s. ° (rêinemēkerinne).
KöblerMnd
reynemāken , N. Vw.: s. rēinemāken L.: MndHwb 2, 2001 (reynemāken)
KöblerMnd
reynemākinge , F. Vw.: s. rēinemākinge L.: MndHwb 2, 2001 (reynemākinge)
MNWB
reynenvāne s. reynevān.
KöblerMnd
reynenvāne , M., F. Vw.: s. reinevān L.: MndHwb 2, 2001 (reynenvāne)
MNWB
reynevān ( -uaͤn ), -vāne, reynenvāne, reynvān , -vāne, reynevār, reynvār, -vāre, -vārn, m. , (selten:) f. ( Gen. Sg. -vān ): 1. Rainfarn, W…
KöblerMnd
reynevān , M., F. Vw.: s. reinevān L.: MndHwb 2, 2000 (reynevān)
KöblerMnd
reynevāne , M., F. Vw.: s. reinevān
MNWB
vnreyne ” (Voc. Strals. ed. Damme 447), „ Vnreyne immundus putridus maculatus coinquinatus” (ebd. 446), „Jnmundus vnreyne ” (De Man 208), „i…