Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
reiza (st. sw.?) f.
(st. sw.?) f. (-z- ist Frikativ). — Graff II,559.
reiza: nom. sg. Gl 1,436,9 (M, 7 Hss., 9. — 13. Jh.).
Strich, Linie: zila ł reiza (3 Hss. nur reiza) linea [duodecim cubitorum ambiebat columnam, 3. Reg. 7,15] (1 Hs. rizza2, 1 zîla).
Vgl. reiz, rizza2.