Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
reizâri2 st. m.
st. m. (-z- ist Affrikate), mhd. reizære, nhd. (älter) reizer, dial. schweiz. reizer Schweiz. Id. 6,1925 f. — Graff II,559.
Belege im Nom. Sing., wenn nicht anders angegeben.
reizz-ar-: -i Gl 3,141,58 (SH A); -e 58/59 (SH A); -er: 1,699,73 (M). Hbr. I,294,344 (SH A); nom. pl. -]e Gl 1,642,22 (M); raizzare: 3,245,36 (SH a2, Graz 859, 13. Jh.). — reiz-ari: Gl 3,141,59 (SH A); -ere: 60 (SH A; -se); raizar: 59 (SH A, Prag, Lobk. 434, 13. Jh.). — reisser: Gl 3,325,69 (SH f, clm 12658, 14. Jh.; -s).
Verschrieben oder verlesen: retzare: Gl 3,187,17 (SH B, S. Blasien, Hs. 12. Jh.). 1) Hetzer, Aufwiegler: reizzere [mitto ego te (den Propheten) ... ad gentes apostatrices ... loqueris ergo verba mea ad eos, si forte audiant, et quiescant, quoniam] irritatores [sunt, Ez. 2,7] Gl 1,642,22 (1 Hs. gruozâri); 2) Anstifter zu etw.: reizzer [Simon ... male loquebatur de Onia, tamquam ... ipse fuisset] incentor [malorum, 2. Macc. 4,1] (8 Hss. anazzâri, 1 Hs. anahezzâri) Gl 1,699,73; 3) Glossenwort: reizzari lacessitor ł licitator Gl 3,141,58. Hbr. I,294,344. lacessitor ł licitator [vgl. Hbr. II,22,429] Gl 3,187,17. licitator provocator vel lacessitor [vgl. Hbr. II,354,164] 245,36. lacessitor 325,69.
Komp. gotreizâri.