Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
rehtmez st. n.
st. n. — Graff II,896.
reht-mez: nom. sg. Gl 2,228,22 (S. Flor. III 222 B, Gll. 9. Jh.?).
Richtlinie, Vorschrift: suana rehtmez [sapiens tacebit usque ad tempus: ut nimirum cum opportunum considerat, postposita] censura [silentii, loquendo quae congruunt, in usum se utilitatis impendat, Greg., Cura 3,14 p. 54] (zum lat. Lemma vgl. Mlat. Wb. II,455,48).