Hauptquelle · Campe (1807–1813)
Aggregat · alle Wörterbücher
Regner
nur nhd. · 1 Wörterbücher mit Anchor-Eintrag
Alle 1 Wörterbücher ▾- Anchors
- 1 in 1 Wb.
- Sprachstufen
- 1 von 16
- Verweise rein
- 0
- Verweise raus
- 0
Lautwandel-Kette
Von der indoeuropäischen Wurzel bis zur Mundart
Pro Sprachstufe der prominenteste Beleg. Klick auf eine Form öffnet das Wörterbuch.
-
15.–20. Jh.
NeuhochdeutschRegner
Campe (1807–1813)
Regner , — s, Mz . gl. einer der regnet, d. h. regnen macht, Regen verursacht. — der Regner , Orion. Voß.
Verweisungsnetz
1 Knoten, 0 Kanten
Tap auf Knoten öffnet Detail · Drag zum Umpositionieren · Scroll zum Zoomen
Wortbildung
Komposita & Ableitungen mit regner
4 Bildungen · 4 Erstglied · 0 Zweitglied · 0 Ableitungen
Ableitung von regner 2 Analysen
reg + -ner
regner leitet sich vom Lemma reg ab mit Suffix -ner.
Alternativen: regn+-er
regner‑ als Erstglied (4 von 4)
rêgnêren
MNWB
+ rêgnêren , rêgnîren , rêngnêren ( reyngneren [Borchling RB 3, 76]; hierher wohl auch regneren [SL: Hamb. dt.-lat. Gl.; dort unter rey- ein…
rëgnerig
ElsWB
rëgnerig , rëg n erisch [ráknərik Obhergh. ; rájəri U.; rǽjəriχ Lohr ] Adj. u. Adv. regnerisch: r. Wëtter Obhergh. Barr Bisch. Lue g numme …
regnêringe
MNWB
regnêringe , f. : 1. Regierungsgewalt, Herrschaft , in dēme viften jâre der r. des rö̂meschen vörsten (Chr. d. d. St. 28, 357). — 2. °Regier…
regnerisch
DWB
regnerisch , adj. pluvius, pluvialis, pluviatilis, pluviosus. Stieler 1617 ; es siehet regnerisch aus, pluvius coeli status est, tempestas u…