lautwandel 53 Wörterbücher · 2,7 Mio. Artikel
Wildcard · " Volltext

Aggregat · alle Wörterbücher

Regner

nur nhd. · 1 Wörterbücher mit Anchor-Eintrag

Alle 1 Wörterbücher
Anchors
1 in 1 Wb.
Sprachstufen
1 von 16
Verweise rein
0
Verweise raus
0

Hauptquelle · Campe (1807–1813)

Regner

Bd. 3, Sp. 785b
Regner, — s, Mz. gl. einer der regnet, d. h. regnen macht, Regen verursacht. — der Regner, Orion. Voß.
105 Zeichen · 7 Sätze

Lautwandel-Kette

Von der indoeuropäischen Wurzel bis zur Mundart

Pro Sprachstufe der prominenteste Beleg. Klick auf eine Form öffnet das Wörterbuch.

  1. 15.–20. Jh.
    Neuhochdeutsch
    Regner

    Campe (1807–1813)

    Regner , — s, Mz . gl. einer der regnet, d. h. regnen macht, Regen verursacht. — der Regner , Orion. Voß.

Verweisungsnetz

1 Knoten, 0 Kanten

Tap auf Knoten öffnet Detail · Drag zum Umpositionieren · Scroll zum Zoomen

1-Hop 2-Hop
Filter:
Sackgasse 1

Wortbildung

Komposita & Ableitungen mit regner

4 Bildungen · 4 Erstglied · 0 Zweitglied · 0 Ableitungen

Ableitung von regner 2 Analysen

reg + -ner

regner leitet sich vom Lemma reg ab mit Suffix -ner.

Alternativen: regn+-er

regner‑ als Erstglied (4 von 4)

rêgnêren

MNWB

regn·eren

+ rêgnêren , rêgnîren , rêngnêren ( reyngneren [Borchling RB 3, 76]; hierher wohl auch regneren [SL: Hamb. dt.-lat. Gl.; dort unter rey- ein…

rëgnerig

ElsWB

regn·e·rig

rëgnerig , rëg n erisch [ráknərik Obhergh. ; rájəri U.; rǽjəriχ Lohr ] Adj. u. Adv. regnerisch: r. Wëtter Obhergh. Barr Bisch. Lue g numme …

regnêringe

MNWB

regn·eringe

regnêringe , f. : 1. Regierungsgewalt, Herrschaft , in dēme viften jâre der r. des rö̂meschen vörsten (Chr. d. d. St. 28, 357). — 2. °Regier…

regnerisch

DWB

regn·e·risch

regnerisch , adj. pluvius, pluvialis, pluviatilis, pluviosus. Stieler 1617 ; es siehet regnerisch aus, pluvius coeli status est, tempestas u…