Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
rebablat st. n.
st. n., mhd. rebeblat, frühnhd. rebblatt (vgl. DWb. VIII,323). — Graff III,248.
Belege im Nom. Sing., wenn nicht anders angegeben.
repa-plat: Gl 2,630,41 (rep-); repe-blat: 618,41. — rebo-blat: Gl 2,159,26 (Sg 877, Hs. 8. u. 9. Jh.); rebe-: 3,506,51; rebi-: acc. sg. 2,534,62; reb-plat: 767,49 (clm 666, 15. Jh.; zum fehlenden Fugenvokal vgl. Gröger § 30,2b).
Verstümmelt: .. ue-blat: Gl 4,249,9 (Sg 268, Hs. 9. Jh.; l. reueblat, Steinm., vgl. auch die Lesung im Gl.-Wortsch. 7,341).
Rebblatt, Weinlaub: reboblat [sunt item nomina incerti generis inter masculinum et femininum, ut ...] pampinus [Don., Ars 375,33] Gl 2,159,26 (mit Verweiszeichen auf femininum über pampinus, Steinm.). rebiblat [(ager) ubi vitea] pampineo (Hs. pampinum) [brachia palmite luxuriant, Prud., H. a. cib. (III) 53] 534,62 (zur substant. Form pampinum anstelle des Adj. pampineus des Kontextes vgl. Lauffer S. 497). repeblat, dazu Randgl. ivnrepplat (d. i. uuinrepplat, Steinm.) [quippe ferax qui vitis erat virtute colona omnia fructificans, cuius sub tegmine blando mitis inocciduas enutrit] pampinus [uvas, Sed., Carm. pasch. (III) 11] 618,41. repaplat [heu male tum mitis defendet] pampinus [uvas, Verg., G. I,448] 630,41. rebplat pampinus [et frondes discernit latior altas, Walahfr. 339,111] 767,49 (1 Hs. rebûnblat). rebeblat pampinus 3,506,51 (Hs. pampa-; vgl. plaxos .i. pampinos, CGL III,572,32). 4,249,9.
Abl. rebabletîn; vgl. rebûnblat, uuînrebablat.