Eintrag · Mittelniederdeutsches Wb.
ranken swv.
°ranken, swv.: 1. (Schiffe:) krängen, „Ranken sweken van der enen bord to der anderen vacillare” (Voc. Strals. ed. Damme). — 2. (Pflanzen:) mit langen sich windenden Trieben wachsen, ranken, „Ranken alse de winranken efte de ranken van der leide roue efte des ghelikes langhe vnde bred vtspreden efte vtwassen ramificare racemiare ramos extendere ramunculos dilatare racemos ampliare etc.” (Voc. Strals. ed. Damme).