Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
rammalunga st. f.
st. f. — Graff II,505.
rammilunga: nom. sg. Gl 1,303,35 (Stuttg. Theol. et phil. fol. 218, Gll. 12. Jh.?).
Begattung: rammilunga [quando vero serotina] admissura [erat, et conceptus extremus, non ponebat eas (Stäbe in die Tränkrinnen), Gen. 30,42] (zum lat. Lemma vgl. Mlat. Wb. I,214,60 ff.).