Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
rgana st. f.
st. f.; aus mlat. ragana (Variante von racana, -ena), vgl. Krotz, Sprachwiss. 39,418,6.
rag-ana: nom. sg. Sprachwiss. 39,418,6 (Oxf. Auct. T. 1. 26, Gll. 9. u. 10. Jh.); -inna: acc. PL. Gl 2,559,3 (2 Hss.).
raine Gl 4,119,7 s. raha.
aus Tierhaaren gefertigtes Kleidungsstück: lodix quaedam herba et lodix atramentum siue auis quae uulgo dicitur alouda uel genus uestimenti quod ragana dicitur [Randgl. zu: in ‘ix’ ... alia vero feminina sunt: ‘haec matrix’, ‘cornix’,] ‘lodix’ [Prisc., Inst. II,165,14] Sprachwiss. 39,418,6; — spez. als Bußgewand: raginna [squalent recincta veste bullati patres,] setas (Glosse: ciliciis induebantur, vgl. PL 59) [-que plangens turba sumit textiles, Prud., H. ieiun. (VII) 152] Gl 2,559,3.
Vgl. rezina.