Eintrag · Köbler As. Wörterbuch
Rūma st. F. (ō)
Rūma , st. F. (ō)
- nhd.
- Rom
- ne.
- Rome (N.)
- ÜG.:
- lat. (Romanus) H
- Hw.:
- vgl. ahd. Rōma (st. F. ō)
- Q.:
- H (830)
- E.:
- germ. *Ruma, F., Rom; s. lat. Rōma, ON, F., Rom; etruskischen Ursprungs; B.: H Dat. rumu 3809 M C, 5253 M C, 4142 M, runu 4142 C; Kont.: H the kêsur fan Rûmu 3809
- Son.:
- rumu (in Handschrift M) für runu (in Handschrift C) in Vers 4142