Hauptquelle · Köbler Mhd. Wörterbuch
rīnisch Adj.
rīnisch , Adj.
- nhd.
- rheinisch
- Hw.:
- vgl. mnd. rīnisch
- Q.:
- Teichn (FB rīnisch), Chr, Myst, Roseng (14. Jh.), Zeitz
- E.:
- s. Rīn
- W.:
- nhd. rheinisch, Adj., rheinisch, DW 14, 858
- L.:
- Lexer 169b (rīnisch), Hennig (rinīsch), LexerHW 2, 450 (rînisch), Benecke/Müller/Zarncke II/1, 705a (rînisch)