Hauptquelle · Köbler Mhd. Wörterbuch
rīfe sw. M.
rīfe , sw. M. nhd. gefrorener Tau (M.), Reif (M.) (1), Rauhreif, Raureif, Frost ÜG.: lat. pruina PsM, VocOpt Vw.: s. winter- Hw.: vgl. mnl. rīpe, rijp, mnd. rīpe (1) Q.: Lucid, Ren, HvNst, Apk, Ot, BDan, Hiob, Minneb, MinnerII, Tauler, Seuse (FB rīfe), Albrecht, BdN, Chr, GenM (um 1120?), GvN, Hadam, HimmlJer, JTit, KvWGS, KvWTroj, Reinm, Renner, Suchenw, Trist, VocOpt, Walth E.: ahd. rīfo 22, hrīfo, sw. M. (n), Reif (M.) (1), Rauhreif, Raureif, Raureif, Frost; ahd. rīf, st. M., Reif (M.) (1), Rauhreif; s. germ. *hrīpō-, *hrīpōn, *hrīpa-, *hrīpan, sw. M. (n), Reif (M.) (1), Rauhreif, Raureif; …