Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
quitenbluome mhd. sw. m. oder f.
mhd. sw. m. oder f.; mnd. quēdenblôme.
quitten-blumē: nom. sg. Gl 3,561,55 (clm 615, Hs. 14. Jh.; -blumen, zum Eindringen des -n in den Nom. vgl. Reichmann-Wegera, Frühnhd. Gr. § M 18).
Quitte(nblüte?), Cydonia oblonga Mill. (vgl. Marzell, Wb. 1,1289 f.): melon; nach Steinm. Anm. z. St. wohl griech. μήλον, lat. malum cydonium (vgl. Mlat. Wb. II,2182,53 f. s. v. cydonicus).