Eintrag · Deutsches Rechtswörterbuch
Purge
Purge, f.
-
die bi contumaciën een leen opwint of ter puurge stelt ende zuvert, moet zelve zijne wettelike costen betalenAnf. 15. Jh. MnlWB. VI 771
-
hadde de zelue Roelant van den voors. sticke, hem ghestelt ter purge, voor de wet van Ypre1413 InvBruges IV 257