Eintrag · Köbler Mhd. Wörterbuch
prasem st. M., sw. M.
prasem , st. M., sw. M.
- nhd.
- „Prasem“ (grüner Edelstein)
- Q.:
- Pal, Suol, RqvI, Ot, Minneb, SAlex (FB pranken), BdN, En (1187/1189), Frl, Gl, Krone, Martina, Parz
- I.:
- Lw. mlat. prasius
- E.:
- s. mlat. prasius, Adj., lauchgrün, lauchfarbiger Stein (= prasius subst.); gr. πράσιος (prásinos), Adj., lauchgrün; vgl. gr. πράσον (práson), N., Lauch; idg. *pr̥so-?, Sb., Lauch, Pokorny 846
- W.:
- nhd. (ält.) Prasem, M., Prasem (ein Edelstein), DW 13, 2070
- L.:
- Lexer 161b (prasem), Hennig (prasem), LexerHW 2, 290 (prasem), Benecke/Müller/Zarncke II/1, 530a (prasem), LexerN 3, 341 (prasem)