lautwandel 53 Wörterbücher · 2,7 Mio. Artikel
Wildcard · " Volltext

Aggregat · alle Wörterbücher

Polk

nhd. bis spez. · 6 Wörterbücher mit Anchor-Eintrag

Campe
Anchors
8 in 6 Wb.
Sprachstufen
4 von 16
Verweise rein
3
Verweise raus
2

Eintrag · Campe (1807–1813)

Polk Der

Bd. 3, Sp. 671a
† Der Polk, — es, Mz. — e, ein verschnittener Eber. Nemnich.
62 Zeichen · 3 Sätze

Lautwandel-Kette

Von der indoeuropäischen Wurzel bis zur Mundart

Pro Sprachstufe der prominenteste Beleg. Klick auf eine Form öffnet das Wörterbuch.

  1. 15.–20. Jh.
    Neuhochdeutsch
    PolkDer

    Campe (1807–1813) · +2 Parallelbelege

    † Der Polk , — es, Mz. — e , ein verschnittener Eber. Nemnich.

  2. 19./20. Jh.
    Konversationslex.
    Polk

    Herder (Konv.-Lex., 1854–57) · +2 Parallelbelege

    Polk , James Knox, nordamerikan. Präsident von 1845—49, geb. 1795 in Nordcarolina, wurde 1825 Mitglied des Congresses, 1…

  3. modern
    Dialekt
    Polkm.

    Mecklenburgisches Wb.

    Polk m. nur in der Zs. Mullepolk .

  4. Spezial
    полк

    Russ.-Dt. Übers. (ru-de)

    полк нашего полку прибыло идиом. - willkommen im Klub idiom. этим полк солдат накомить можно идиом. - damit könnte man e…

Verweisungsnetz

12 Knoten, 4 Kanten

Tap auf Knoten öffnet Detail · Drag zum Umpositionieren · Scroll zum Zoomen

1-Hop 2-Hop
Filter:
Kompositum 4 Sackgasse 8

Wortbildung

Komposita & Ableitungen mit polk

40 Bildungen · 39 Erstglied · 0 Zweitglied · 1 Ableitungen

polk‑ als Erstglied (30 von 39)

Polkaanke

SHW

Polka-anke Band 1, Spalte 1001-1002

Polkafuß

SHW

Polka-fuß Band 1, Spalte 1001-1002

Polkakopf

SHW

Polka-kopf Band 1, Spalte 1001-1002

Polkaback

MeckWB

polka·back

Polkaback f. im Tanzreim: du lütt Diern mit de Polkaback Sta NBrand .

Polkadutz

RhWB

polka·dutz

Polka-dutz -ǫ- Düss-Stdt m.: weisser Klicker mit blauen, roten oder grünen Streifen (s. Polikaner-).

Polkahaar

RhWB

polka·haar

Polka-haar (s. S.) Bitb-Ehlenz , Siegld , Sol-Höhschd , Heinsb-Lümb n.: das H., oft von Natur gelockt, halblang herabhängend, hinten nur run…

Polkahar

ElsWB

polk·ahar

Polkahar Pl. lang herabwallendes Haar der Männer Betschd. Obröd. Aschb.

Polkahöseli

Wander

Polkahöseli Polkahöseli, sous-pied dra, g'wichsti Stiefeli, Rossmist dra. – Schweiz, I, 144, 66; Sutermeister, 83.

Polkahoor

MeckWB

Polkahoor n. 'Polkahaar', eine Haartracht, vgl. Polka; väl Seelüd' drögen früher Polkahoor, so as nu de Frugenslüd' mit den Bubikopp Wo. See…

Polkahoseⁿ

Idiotikon

Polkahoseⁿ Band 2, Spalte 1694 Polkahoseⁿ 2,1694

Polkajack

MeckWB

polka·jack

Polkajack f. Jacke mit Schoß Schw Zieth; Ro AHeide ; Polkajacken von grau Lüster mit dünn' Futter Schö.

Polkajacke

RhWB

polka·jacke

Polka-jacke (s. S.) f.: kurze lose J., über die Kleider getragen, bis an die Hüften reichend Gummb , Köln-Stdt . Im Kinderld.: Schneider, Sc…

Polkakopf

PfWB

polka·kopf

Polka-kopf m. : Bubikopf, Bolkakopp [ KU-Lohnw ZW-Bechhf ]; Bolkakeppche 'Kopf mit geschniegeltem Haar' [ KU-A'glan NW-Neidfels ]. Fahr mit …

Polkalokke

WWB

Polka-lokke f. [verstr.] einzelne Haarsträhne, die ins Gesicht hängt.

Polkamazurka

RhWB

polka·mazurka

Polka-mazurka wie nhd. lautend; doch -masolka Altk-Seelb ; bolgamajętə Zell-Burg f.: nach dem nhd.

Polkamütse

WWB

Polka-mütse f. seidene, schwarze, über die Ohren reichende Frauenmütze mit Bändern vorn zum Binden ( Mes Br).

Polkapüken

MeckWB

polka·pueken

Polkapüken n. bei der Hochzeit blasen die Musikanten: wo is dat Polkapüken bläben? Vgl. Püken .

Polkaschauh

MeckWB

Polkaschauh m. 'Polkaschuh', Tanzschuh mit einer Spange: sei hebben ehr de Polkaschauh utperrt Wa Lev ; vgl. Polka .

Polkatakt

PfWB

polka·takt

Polka-takt m. : wie schd. Un die Lisbeth un ehr Jerjel danzen no'm Bolkatack [ Kühn -Schnitze I 62].

polken1

MeckWB

polken 1 Polka tanzen, Gelegenheitsbildung im Tanzreim: Hoch bet in de Wolken, Sall dat denn nich polken Schö Dem .

polken2

MeckWB

polken 2 1. stochern, stechen: de Poggenfiller (beim Pfingstumzug) hadd' 'n Dägen, dor polkt hei mit Ha Loos ; polk nich so in de Näs'! Ro R…

polkernacks

RhWB

polk·er·nacks

polker-nacks  SNfrk in Erk-Wegbg ; -nęk Grevbr-Schaan Adj.: völlig nackt.

Ableitungen von polk (1 von 1)

verpolken

MeckWB

verpolken verprügeln: ick heff em gaut verpolkt Ma Chemn ; entstellt verporgt Ro Griebn . Zu polken 2 2.