Eintrag · Köbler Ahd. Wörterbuch
pharisei st. M. Pl. (i)
pharisei , st. M. Pl. (i)
- nhd.
- Pharisäer (Pl.)
- ne.
- Pharisees
- ÜG.:
- lat. Pharisaei T
- Q.:
- OT, T (830)
- I.:
- Lw. lat. Pharisaeī
- E.:
- s. lat. Pharisaeī, M. Pl., Pharisäer (Sg.); gr. Φαρισαῖοι (Pharisaioi), M. Pl., Pharisäier (Pl.); aram. p’rīshayā, M. Pl., Pharisäier (Pl.); hebr. pārūsh, M., Separatist, Abgesonderter, Spalter
- W.:
- mhd. phariseus, M., Pharisäer
- L.:
- Karg-Gasterstädt/Frings 7, 241 (pharisea), EWAhd 6, 1513