Hauptquelle · Grimm (DWB, 1854–1961)
Aggregat · alle Wörterbücher
pache
nhd. bis Lex. · 2 Wörterbücher mit Anchor-Eintrag
Alle 2 Wörterbücher ▾- Anchors
- 2 in 2 Wb.
- Sprachstufen
- 2 von 16
- Verweise rein
- 0
- Verweise raus
- 2
Lautwandel-Kette
Von der indoeuropäischen Wurzel bis zur Mundart
Pro Sprachstufe der prominenteste Beleg. Klick auf eine Form öffnet das Wörterbuch.
- 15.–20. Jh.
-
19./20. Jh.
Konversationslex.Pache
Herder (Konv.-Lex., 1854–57)
Pache (Pasch), Jean Nicolas, verschmitzter aber feiger Terrorist, war während der Revolution kurze Zeit Kriegsminister, …
Verweisungsnetz
7 Knoten, 5 Kanten
Tap auf Knoten öffnet Detail · Drag zum Umpositionieren · Scroll zum Zoomen
Wortbildung
Komposita & Ableitungen mit pache
9 Bildungen · 9 Erstglied · 0 Zweitglied · 0 Ableitungen
pache‑ als Erstglied (9 von 9)
Pacheco
Meyers
Pacheco (spr. -tschëko), 1) Francisco , span. Maler und Kunstschriftsteller, geboren um 1571 in Sevilla, gest. daselbst 1654, bildete sich b…
Pachelbel
Meyers
Pachelbel , Johann , Organist, geb. 1. Sept. 1653 in Nürnberg, gest. daselbst 3. März 1706, wirkte in Wien, Eisenach, Stuttgart, Gotha und N…
Pachelbel, Joh
DWBQVZ
Pachelbel, Joh. getauft am 1. 9. 1653 Nürnberg †1706 ebd.
pacheln
MeckWB
pacheln trinken: alle achelten un pachelten Nig. Kuhv. 64; Reimform zum jidd. acheln gierig essen (Bd. 1, 45), in Anlehnung an picheln.
pachera
LDWB1
pachera [pạ·che·ra] f. (-res) Bagger m. ◆ pachera da splané Planierraupe f . ▬ ciavé fora cun la pachera ausbaggern.
pacheré
LDWB1
pacheré [pa·che·rę́] I vb.tr. (pacherëia) baggern II loc.vb. pacheré fora ausbaggern; pacheré jö abbaggern; pacheré jö n col einen Hügel abb…
pacherist
LDWB1
pacherist [pa·che·rịst] m. (-sć) Baggerführer m.
Pachert
RhWB
Pachert paxərt, Pl. -tən, –dən Wittl , Bitb Prüm-Mürlenb . Daun-Tettschd m.: 1. verächtl. viel hustender, schwächlicher engbrüstiger Mensch …
pachetl
LDWB1
pachetl [pa·chę̄tl] m. (-i) Päckchen n.