Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
ôtag adj.
adj.; as. ôdag; ae. éadig; an. auðigr, -ugr; got. audags. — Graff I,149.
aot-ac: Grdf. Gl 1,152,10 (Pa); nom. pl. m. -]e 54,24 (Pa; -ke über -a-; von Graff als keaota aufgefaßt); ot-: Grdf. -] 2,248,37 (Berl. Lat. 4° 676, 9. Jh.); gen. pl. -]ero S 258,4 (B; -k-); -ag: Grdf. T 105,3. 106,4. 107,1. 108,1. 114,1. 212,1; nom. sg. m. -]o 107,2; gen. sg. m. -]es 105,2; -]en 107,1; acc. sg. m. -]an 106,4; acc. sg. f. -]a Gl 2,406,11. 483,16; nom. pl. m. -]ę 1,54,24 (Ra); dat. pl. -]on T 23,1; acc. pl. m. -]e 4,7; acc. pl. n. -]iu Gl 2,102,40 (3 Hss., darunter clm 19417 u. 14747, 9. Jh.). 116,52 (M; -iv); comp. nom. sg. n. -orin 262,49 (2 Hss., darunter Sg 299, 9. Jh.; Endg. -in unklar); od-eke: nom. pl. m. 1,54,24 (K); -agan: acc. sg. m. I 28,19; -egun: acc. pl. m. O 1,7,18.
otagaz (zu ehtagaz korr.) Gl 2,646 Anm. 16 s. êhtîg. 1) reich, von Menschen: a) eigentl.: sihuueliches mannes otages ginuhtsama fruht accar frambrahta hominis cuiusdam divitis uberes fructus ager attulit T 105,2. sum man uuas otag inti garauuita sih mit gotauuebbę inti mit lininimo homo quidam erat dives et induebatur purpura et bysso 107,1, ähnl. 108,1. 114,1 (beide dives). quam sum man otag, edili ambaht venit quidam homo dives, nobilis decurio 212,1; substant.: reicher Mensch: otakero ekiso er selbo imv ersuachit era divitum terror ipse sibi exigit honorem S 258,4. hungerente gifulta guoto inti otage forliez itale esurientes implevit bonis et divites dimisit inanes T 4,7, z. gl. St. (Luc. 1,53) O 1,7,18. uue iu otagon, uuanta ir habet iuuuera fluobara vae vobis divitibus, quia habetis consolationem vestram T 23,1; ferner: 106,4 (2). 107,1 (2. Beleg). 2 (alle dives); b) übertr.: innerlich reich (an etw.): so ist ther ther imo selbomo drisiuuit inti nist in gote otag sic est qui sibi thesaurizat et non est in deum dives T 105,3; mit Präp. verb.: so ir (Gott) erist mannan chifrumida mit dhem hohistom salidhom odagan cum hominem fecisset summa beatitudine praeditum I 28,19. 2) nach Reichtum strebend, gewinnsüchtig: otaga [perversa potestas edomat invalidas mentes, quae ...] mammoneam [-que fidem pacis sub amore sequuntur, Prud., Ham. 428] Gl 2,406,11. 483,16. 3) reichhaltig, wertvoll, von Sachen: otagorin [quid ergo isto holocausto] locupletius [Greg., Hom. I,5 p. 1452] Gl 2,262,49; ertragreich, bez. auf Landgüter: otagiu kamachiu uuela gasezzaniu odo uuela garihtiu [sunt quidam fratres ..., qui non in ea civitate, in qua videntur episcopi esse constituti, vel certe parvam rem illic habeant, alibi autem] idonea [praedia habere cognoscuntur, Conc. Sard. XV p. 140] 102,40. 116,52. 4) hinreichend (?): ehtic otac [hac de re mihi] idonee (Hs. idoneus) [video satisfactum, Greg., Dial. 4,37 p. 436] Gl 2,248,37 (zur Bed. vgl. Schulte, Gregor S. 417,66). 5) vom Glück begünstigt, glückselig (zur Bed. vgl. Splett, Stud. S. 110): salike aotake salike beati felices Gl 1,54,24. hailhaft saalic aotac fortunatus felix beatus 152,10.
Abl. ôtagên, giôtagôn.
Vgl. Ochs, Beitr. 45,104.