Hauptquelle · Etymologisches Wb. des Ahd. (EWA)
offarmelo
offarmanAWB m. kons. St., Gl. 3,378,58 (12./ 13. Jh., mfrk.): ‚Küster; campanarius‘ (nhd. mdartl. rhein. offermann m. ‚Küster‘ [Müller, Rhein. Wb. 6, 357], südhess., ohess., hess.-nas- sau. opfermann m. ‚Kirchendiener‘ [Maurer- Mulch, Südhess. Wb. 4, 1097; Crecelius, Ober- hess. Wb. 641; Berthold, Hessen-nassau. Volks- wb. 2, 522], thür. opfermann m. ‚Kirchendie- ner‘, früher auch ‚Lehrer‘ [Spangenberg, Thür. Wb. 4, 969], mittelelb. veralt. oppermann m. ‚Küster‘ [Kettmann, Mittelelb. Wb. 2, 1240]; vgl. schles. opfermänndel n. ‚Klingelbeutelträ- ger‘ [Mitzka, Schles. Wb. 2, 951]; as. offarmann …