Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
obanentîg adj.
obanentîg , obanontîg adj. ; zur Bildg. vgl. Grimm, Dt. Gr. 2,720 u. Wilm., Gr. 2 2 § 383,2. — Graff I,80. opanentig-: dat. sg. m. -emo Gl 4,223,5 ( clm 19410, 9. Jh. ); gen. pl. -ero 2,644,52 ( lat. gen. sg. m. ). — oban- entic : Grdf. T 209,1 = T Fragm. S. 290,4; obanentig: dass. S 62,15 (2 ; Markbeschr. ). O 2,8,36. 5,17,40 ( PV ); gen. sg. m.? - ] en Gl 2,79,43 ( vgl. Beitr. 73,199 ; -ge n ); acc. sg. f. - ] a T 15,4. oban-antig: Grdf. O 5,17,40 ( F ); oben-: dass. Gl 5,17,57. opanontic: Grdf. Gl 1,65,38 ( R ). 82,12 ( Ra ). 158,40 ( Pa ). 4,6,44 ( Jc ); opanontig-: dat. sg. m. ( oder n.? …