Hauptquelle · Mecklenburgisches Wb.
Nuurden m., n.
Nuurden Nuurd m. Norden; Nurden Mi 59 b ; unter der Kurzform Nuurd wird gewöhnlich die Nordspitze Schottlands verstanden: wi künnen nich üm de Nuurd kamen (1915) Ro Warn ; Dolb. Küst. 201; wegen de für den s. Teu. in Nd. Jb. 54, 115; selten sonst gebraucht, z. B.: Nurd ore Süd, De Welt is wit, Oost ore West, To Hus is 't best Staud. Ernst. 131; im Rätsel: Ick stüer mit Nuurden vör de Wind, Nuurd is de Kurs — wo heit dat Schipp? Nuurden (1930) Ro Warn ; das Lesen des Kompasses wird dem Schiffsjungen so beigebracht: Nuurden sin Maat, sin Maatmaat, Nuurden sin Kamerad — Nuurdaust (1925) Warn; auc…