Hauptquelle · Deutsches Rechtswörterbuch
Neureute
Neureute, Neureut, n., auch f.? wie Neubruch (I) ut quilibet advocatus in sua advocatia et iurisdictione de communitate, que vulgariter almeinde appellantur, novalia, que niurut dicuntur, colere debeat et conquirere 1240 WirtUB. III 452 in quadam parte decime vini novalium que nuweruthe vulgariter nominantur 1284 Würdtwein,Dipl. I 320 daz wiͤr ... verchauͤft haben ... die zwai tail getraid zehent und wein zehent ... und alle neuͤraeuͤt dar zu 1370 SPöltenUB. II 92 tun auch, daz wir ... lassen haben den zehent der newrawt desselben weingartten, also daz si ... vns ... dauon hinfür ... dhainen z…