Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
murgfâri adj.
adj. — Graff III,574 f.
murc-far-: Grdf. -i Gl 1,228,19 (Ra); -e Npw 102,15. — murg-far-: Grdf. -e Nb 120,2 [103,21] (-â-). Nc 798,22 [117,2]. Np 102,15 (-û-, -â-); gen. sg. n. -es Nb 122,14 [105,20] (-â-); gen. sg. f. -un Nc 811,12 [130,9]; acc. sg. m. -en Np 93,22 (-â-); acc. sg. f. -a Nb 55,6 [45,18] (-â-); dat. pl. -en 78,12. 175,14 (-â-, -ên) [67,14a. 147,25].
Mit Schwund von -g- (vgl. Gröger § 127,4): mur-far-: nom. sg. f. -a Nb 85,12 [73,27] (-â-); acc. pl. n. -iu 281,3 [217,7].
vergänglich, unbeständig: murcfari transitoria Gl 1,228,19. ahtost tu tiura murgfara salda? an vero tu pretiosam aestimas abituram . i. recessuram felicitatem? Nb 55,6 [45,18]. so habe dih ze murgfaren saldon . unde ze unstatemo guote dero menniscon crede . fortunis hominum caducis . bonis crede fugacibus 78,12 [67,14a]. tisiu (adversa fortuna) entheftet sie . mit tero guissun bechennedo . murgfares kuotes haec absolvit cognitione fragilis felicitatis 122,14 [105,20]. uuanest tu in disen murgfaren uuerltsachon ieht uuesen . daz manne geben muge disa stata? putasne aliquid esse in his mortalibus . caducisque rebus . quod possit afferre statum huiusmodi? 175,14 [147,25]. tiu selba rihti des fati ... tiu geniuuot unde ersezzet alliu murfariu ding ... mit kelichen uuuocheren . iro samen . ioh iro faseles 281,3 [217,7]. dannan prophetę offeno churen dia chraft iro selbero urlages . fone demo sie murgfare sint Nc 798,22 [117,2]. uuanda si chad . taz so getana uuesen dero murgfarun . unde dero stirbigun vuiste quippe memorabat istaec minima caducae mortalisque esse substantiae 811,12 [130,9]. also der bluomo dar inin felde . also ferbluot er . also murgfare ist er (der Mensch) [vgl. sed (flos agri) ... multum fugitivum cernitur esse dum corruit, Cass.] NpNpw 102,15. er gibet mir euuigen lib ... fure disen murgfaren Np 93,22; — ferner: Nb 85,12 (caducus). 120,2 [73,27. 103,21].
Vgl. Schröbler S. 126.