Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
murgfâri adj.
murgfâri adj. — Graff III,574 f. murc-far-: Grdf. -i Gl 1,228,19 ( Ra ); -e Npw 102,15. — murg-far-: Grdf. -e Nb 120,2 [103,21] (-â-). Nc 798,22 [117,2]. Np 102,15 (-û-, -â-); gen. sg. n. -es Nb 122,14 [105,20] (-â-); gen. sg. f. -un Nc 811,12 [130,9]; acc. sg. m. -en Np 93,22 (-â-); acc. sg. f. -a Nb 55,6 [45,18] (-â-); dat. pl. -en 78,12. 175,14 (-â-, -ên) [67,14a. 147,25]. Mit Schwund von -g- ( vgl. Gröger § 127,4 ) : mur-far-: nom. sg. f. -a Nb 85,12 [73,27] (-â-); acc. pl. n. -iu 281,3 [217,7]. vergänglich, unbeständig: murcfari transitoria Gl 1,228,19. ahtost tu tiura murgfara salda? an …