Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
muorgras st. n.
st. n., nhd. moorgras; vgl. ae. móres græs (vgl. Bosw.-T. S. 697 s. v. mór).
mor-gras: nom. sg. Gl 4,31,27 (Sal. a1, Adm. 3, Gll. 11./12. u. 12. Jh.; zu seltenem o für uo in jüngeren bair. Hss. vgl. Schatz, Abair. Gr. § 8d, Hs. sonst -uo-; oder -o- für e verschr. u. damit zu merigras?).
Alge, Seegras (?): alga herba maritima (3 Hss. merigras; vgl. dazu auch Marzell, Wb. 4,1250).