Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
muolta (st. sw.?) f.
(st. sw.?) f., mhd. muolte sw. f., mulde st. sw. f., nhd. mulde; mnd. molde, mōlde, mnl. moude, mouwe; wohl aus lat. mulctra (vgl. Frings, Germ. Rom. II,331 f.).
Ab 11. Jh. belegt. Belege im Nom. Sing., wenn nicht anders vermerkt.
muolt-: -a Gl 3,167,17 (SH A). 213,6 (SH B). 697,18 (--); -] 167,17 (SH A). — muolde: Gl 3,370,51 (Jd).
multa: Gl 3,313,12 (SH e). — muld-: -a Gl 3,167,18 (SH A); -e: 218,12 (SH B, Anh.).
molta: Gl 3,303,27 (SH d; -o- auf Rasur). — mold-: -a Gl 4,200,16 (sem. Trev., 11. Jh.; m⊢olda); -e 3,718,8 (Berl. Lat. fol. 735, 12. Jh.).
Mit lat. Endg.: muoldam: acc. sg. Gl 4,414,22 (Berl. Lat. 4° 674, Hs. 13. Jh.); hierher oder Lat. (? Vgl. Steinm., Anm. zu Gl 4,180,36; vgl. aber u. 1 zu Gl 3,218,12): mult: Gl 4,180,36 (-t- auf Rasur); młtū: 183,9 (beide Melk K 51, 14. Jh.). 1) Trog, Wanne (bes. für Mehl u. Teig, auch für Flüssigkeiten): muolta capisterium Gl 3,167,17 (3 Hss. muolter, multra, multer). 213,6 (beide im Abschn. De pistrino). 697,18. 718,8 (Hs. capis, für capisterium, vgl. Mlat. Wb. II,218,55; unter Bez. der Brauerei). 4,183,9 (oder lat., s. Formenteil; 1 Hs. muolter). 200,16. mulde multa (d. i. mulctra? Vgl. Thes. VIII,1565,79) [vgl. mulctrum, quod in eo mulgeatur lac, Is., Et. XX,6,7] 3,218,12. minola (Hs. miu-) molta. uas pistorum 303,27. muolde sedacium 370,51 (im Abschn. De rebus pistrini et horrei); hierher wohl auch (vgl. Mlat. Wb. I,525): multvm alveola 4,180,36 (s. Formenteil; 1 Hs. muolter). 2) Napf, Schüssel: multa conca ł concula Gl 3,313,12 (1 Hs. muscula ł label). iste in muoldam ponatur et aqua cum betonia et kerbela modice cocta in idem uas fundatur [Hildeg., Heilm. S. 52,151] 4,414,22.
Abl. muoltilîn, moldikîn as.; vgl. muolt(e)ra.