Eintrag · Köbler Mhd. Wörterbuch
muntman st. M. (athem.)
muntman , st. M. (athem.)
- nhd.
- „Mundmann“, Mundmann der sich in den Schutz eines anderen begibt, Schützling
- Q.:
- ErzIII (FB muntman), DRW (1109), Gauh, Krone, MGHConst, NP, NüP, StrAugsb, StRLeutk, Urk, WeistGr
- E.:
- ahd. muntman 2, st. M. (athem.), Schutzbefohlener, Hintersasse, Freund; s. munt (1?), man
- W.:
- nhd. (ält.) Mundmann, Muntmann, M., Mundmann, Schutzverwandter, DW 12, 2691
- L.:
- Lexer 145b (muntman), WMU (muntman 366 [1278] 15 Bel.), LexerHW 1, 2235 (muntman), Benecke/Müller/Zarncke II/1, 45a (muntman), DRW