Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
mosalîh adj.
adj. — Graff II,868 f.
mosa-lich-: dat. sg. m. -in Gl 2,430,36; acc. sg. n. -az 637,63 (lat. acc. sg. f.); zum Fugenvokal vgl. Gröger §§ 27. 34b.
Hierher vielleicht auch (vgl. auch Ahd. Gl.-Wb. S. 422 u. Gl.-Wortsch. 6,436), verschrieben: mosuhin: dat. sg. m.? Gl 2,591,22 (mus. Brit. Add. 15090, Hs. 11. Jh.).
sumpfig: von demo mosalichin vuesin (letzteres von anderer Hand) [ecquis virorum strenue cumbam peritus pellere ... rapias] palustri e caespite (Hs. ces-) [corpus, quod intactum iacet, levique vectum lembulo amplum per aequor auferas, Prud., P. Vinc. (V) 453] Gl 2,430,36. mosuhin palustri [ebda.] 591,22 (vgl. Formenteil). mosalichaz [interea pubi indomitae ... nec vescas salicum frondes ulvamque] palustrem [, set frumenta manu carpes sata, Verg., G. III,175] 637,63; zur Lehnübers. vgl. Lauffer S. 429 f., Petri-Bean, Lehnb. S. 36.
Vgl. mosîg.