Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
morganlob st. n.
st. n., nhd. morgenlob. — Graff II,61.
Nur in B belegt.
morkan-lob-: dat. pl. -un S 222,34; acc. pl. -] 19. 224,6. — morgan-lob: nom. pl. S 218,26; gen. pl. -]o 223,13/14. 225,19.
Stundengebet bei Tagesanbruch (Matutin, Laudes, vgl. Linderbauer S. 230): sareo morganlob demv pikinnantemu leohte ze tuanne sint untar sin kafolget mox matutini qui incipiente luce agendi sunt subsequantur S 218,26. morganlobo tult so si ze tuanne matutinorum sollemnitas ita agatur 223,13/14. za tuane morkanlob .. abantlob agendum (l. -a, vgl. Linderbauer S. 229) matutina vel vespertina 224,6. so morganlobo ... citi des unseres theonostes ambaht duruhanpintames si matutino ... tempore nostrae servitutis officia persolvamus 225,19; ferner: 222,19. 34. (beide matutini pl.).
Vgl. âband-, nahtlob.