Hauptquelle · Lex. musicum Latinum
monochordum
monochordum -i n. ‚Monochord‘ I als einsaitiges Demonstrationsinstrument — as a single-stringed instrument used for the purpose of demonstration A Verwendung — usage 1 in der Theorie (zur Ausmessung des Tonsystems) — within music theory (for measuring out of the tonal system) a allgemein — general [s.VI] LmL Boeth. mus. 4, 5 p. 314, 7: Monochordi regularis partitio in genere diatonico. LmL Boeth. mus. 4, 6 p. 318, 3: Monochordi netarum hyperboleon per tria genera partitio. al. [s.IX-XII] LmL Gloss. Boeth. mus. 1, 11, 46: Regulam vocat (sc. Boethius) monocordum , quod est instrumentum omnis can…