Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
missifaran st. v.
st. v., mhd. missevarn, frühnhd. miszfahren (vgl. DWb. VI,2283); mnd. misvāren, mnl. misvaren; afries. misfara; ae. misfaran; an. misfara. — Graff III,560.
Praes.: missa-uerit: 3. sg. Mayer, Griffelgl. S. 68,272 (Vat. Ottob. lat. 3295, Gll. 9. Jh.?). — misse-uerit: 3. sg. Gl 5,15,23.
Part. Praet.: misse-faren: Npw 50,8; -farin: Np 50,8. Verschrieben: missa-uorum: 3. pl. prt. Gl 2,85,1 (Stuttg. H. B. VI 109, 9. Jh.); -uuuorun: dass. 94,21 (Sg 299, 9. Jh.). — missi-uorun: 3. pl. prt. Gl 2,94,21/22.
sich schuldig machen, sündigen (gegen): missauorum [quotquot autem non solum ipsi] deviaverunt (Hs. denavigaverunt) [, sed etiam insurrexerunt, et compulerunt fratres, et causas praebuerunt, ut cogerentur, Conc. Anc. XXVIII p. 120] Gl 2,85,1 (oder ist bei denavigaverunt in der Hs. von einer wörtlichen Nachbildung mit missa- für de- u. faran für navigare ‘(mit dem Kahn) fahren’ auszugehen (?); zur gl. St. vgl. auch Gl 4,320,35 s. v. missiferien, -ferren). 94,21. missauerit [de virginibus velatis, si] deviaverint [Halitg., De vitiis IV,19 p. 684B] Mayer, Griffelgl. S. 68,272. souuio ih nu sus missefarin habe NpNpw 50,8 (im Part. Praet. konstr. mit habên); — mit Präp. uuidar + Akk. d. Pers.: missetuot misseuerit uuidar mih [quoties] peccabit in me [frater meus, et dimittam ei? Matth. 18,21] Gl 5,15,23.