Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
minio sw. m.
minio sw. m. ; mnd. mēnie, minie; vgl. mhd. minig, nhd. mennige; aus lat. minium. mini-: nom. sg. -o Gl 3,503,30. 691,27 ( 2 Hss. ); dat. pl. -in 2,681,1. Mennige, Zinnober: miniin [ Pan deus Arcadiae venit, quem vidimus ipsi sanguineis ebuli bacis ] minio ( vgl. minio autem ideo quia facie ... rubra pingitur Pan, propter aetheris similitudinem, Serv. ) [ -que rubentem, Verg., E. X,27 ] Gl 2,681,1. minio minium 3,503,30 ( vgl. Anm. Steinm., nach MSD 2 3 , 190 vgl. dazu: ( im Land, das das Rote Meer umgibt ) minium acutissimum excernitur, et alii colores, quibus pictura variatur, Is., Et. XIII,…