Eintrag · Köbler As. Wörterbuch
middi Adj.
middi , Adj.
- nhd.
- mittel, mittlere
- ne.
- middle (Adj.)
- Hw.:
- vgl. ahd. mitti (1); anfrk. middi
- Q.:
- Gen, H (830)
- E.:
- s. middia*
- W.:
- mnd. middel, Adj., mittlere; B.: H Nom. Sg. M. middi 5395 C, Dat. Sg. N. meddiumu 2691 M, middion 2691 C, Akk. Sg. M. middian 3419 C, 5621 C, Akk. Sg. N. middi 2693 M C, Dat. Pl. middiun 812 M, 887 M, middeon 812 C, 887 C, Gen Akk. Sg. middean Gen 163; Kont.: H an middian dag 3419
- Son.:
- Behaghel, O., Die Syntax des Heliand, 1897, S. 3, 11, 31, 62, 129, Wortschatz der germanischen Spracheinheit, unter Mitw. v. Falk, H., gänzlich umgearb. v. Torp, A., 4. A., 1909, S. 307, Berr, S., An Etymological Glossary to the Old Saxon Heliand, 1971, 280, vgl. ahd. untar mitten Graff, E., Althochdeutscher Sprachschatz, 1834-1842, Bd. 2, 679 (zu H 812)