Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
metu st. m.
st. m. (zum Ansatz u. zur Flexionsklasse vgl. Braune, Ahd. Gr.15 § 220c u. Anm. 4, Gröger §§ 103. 105), mhd. mete, met, nhd. met; as. medo sw. m. (zur n-Flexion vgl. As. Hwb. S. 264), mnd. mēde, mnl. mede, meede; afries. mede; ae. medu, meodu; an. mjöðr. — Graff II,658 f.
Alle Belege im Nom. Sing., erst ab 11. Jh. belegt. []
met-: -o Gl 2,364,29 (M, 4 Hss., 3 -&; in 1 Hs. meto noch einmal übergeschr.). 3,155,62 (SH A, 3 Hss.). Hbr. I,340,374 (SH A). Gl 3,214,50 (SH B). 503,27. 697,56. Beitr. 73,218 (Sal. c; nach Gl 4,151,52); -e: Gl 3,561,40. 42; -] 155,63 (SH A, 2 Hss.). 561,41. 42. — med-: -o Gl 2,105,1 (M, 4 Hss.). 371,47. 375,57; -e 3,373,21 (Jd); meddo: 401,11; metdo: ebda.
mito: Gl 2,623,34 (Sg 292, 11. Jh.). — mido: Gl 3,155,63 (SH A).
(gegorenes) Honiggetränk, Met: medo [si quis episcopus ... praeter ordinationem ... alia quaedam in sacrificio offerat super altare: id est aut] mel (in 1 Hs. -l aus d? rad.), [aut lac, aut pro vino siceram, et confecta quaedam ... : ... deponatur, Can. apost. III p. 111] Gl 2,105,1 (lat. mel ‘Honig’ wohl meton. gefaßt). meto [item ... liquida, quae ad mensuram pondusve referuntur, ut ... oleum vinum mel] mulsum [defrutum muria, Phocae ars 427,21] 364,29 (nach Gl.-Wortsch. 6,354 Hss. noch Gl. coctum vinum; zu lat. mulsum ‘mit Honig gemischter Wein’ vgl. Thes. VIII,1579,68). medo [sciendum tamen, quod ... umidorum ad mensuram vel ad pensum pertinentium pleraque semper singularia inveniuntur, ut ‘liquamen’,] ‘mulsum’ [, ‘oleum’, Prisc., Inst. 176,5] 371,47. 375,57. meto mulsum dulce Beitr. 73,218 (nach Gl 4,151,52). mito medum [Sed., De Graeca] Gl 2,623,34 (auch mit den Varianten medus, -o belegt, vgl. noch Thes. VIII,603,14 f.). meto medus quasi melus, quia ex mele fit [Hbr. I,340,374] 3,155,62. Hbr. I,340,374. meto medus Gl 3,214,50 (im Abschnitt De potu). 373,21 (unter Bez. für alkoholische Getränke). 503,27. 697,56. meddo melzimaz 401,11 (Hildeg., lingua ignota); auch in best. Verbindungen: wyn v mete mulsus 561,40. mete v bir mulsa 42 (zu lat. mulsa ‘mit Honig gemischtes Wasser’ vgl. Thes. VIII,1580,26; vgl. s. v. bior Ahd. Wb. 1,1082 als ‘gesüßtes Bier’).
Vgl. RGA 19,618—622, bes. S. 620, Heyne, Hausalt. 2,334—338.