Hauptquelle · Lex. musicum Latinum
mensurate adv.
mensurate ‚mensuriert‘, zeitlich gemessen — in a measured manner [opp.: immensurate] [s.XIV] LmL March. luc. 1, 15, 4: Musica mensurata est quilibet cantus tempore mensuratus, cuius figure sunt omnes limitate nomine, figura et quantitatis essentia, quibus mensurate artamur cantare cantus, qui sunt talibus notulis situati ( inde LmL Fr. Gafur. extr. 6, 7, 15). LmL March. pom. 18, 4. al. [s.XV] LmL Prosd. exp. 85, 16: Mensurata (sc. pausa) est illa, per quam mensurate pausatur. LmL Prosd. mens. p. 221a: a cantu desistere possumus dupliciter, scilicet mensurate et immensurate. al. LmL Prosd. ital…