lautwandel 53 Wörterbücher · 2,7 Mio. Artikel
Wildcard · " Volltext

Aggregat · alle Wörterbücher

mennisc

nur ahd. · 3 Wörterbücher mit Anchor-Eintrag

AWB
Anchors
4 in 3 Wb.
Sprachstufen
1 von 16
Verweise rein
19
Verweise raus
20

Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch

mennisc adj.

Bd. 6, Sp. 429
mennisc
adj., mhd. mennisch; as. mennisk; ae. mennisc; an. mennskr; got. mannisks. — Graff II,753.
mann-iscer: nom. sg. m. Gl 2,752,15; -askiu: nom. sg. f. S 243,3/4 (B; zum zweiten -a- vgl. Seiler, Beitr. 1,429).
menn-isc-: nom. sg. f. -iu Gl 1,467,47 (M, 5 Hss., 1 Hs. -iv); acc. sg. m. -en S 148,5 (-s- aus Korr.); -isch: Grdf. Gl 1,467,51 (M); -isga: acc. pl. m. 2,694,37; -esgen: acc. sg. m. S 126,46 (-nesgen auf Rasur, Steinm.); — men-isch-: gen. sg. f. -un S 126,42; acc. sg. m. -en 127,53; -isgemo: dat. sg. m. 124,13. Verstümmelt: mannisc.(.): nom. sg. m. Nievergelt, Glossierung S. 358,358 (l. manniscer oder mannisco, vgl. Nievergelt z. St.; zu Gl 2,752,15); [.ennisscemo: dat. sg. n. Wa 8,4 = 14,8 (as. Ps., 10. Jh.; von erstem e nur Rest erhalten, vgl. Wadst.; zu -ssk- vgl. Gallée, As. Gr.3 § 240)].
Hierher wohl auch, verkürzt geschr.: chiu: acc. pl. n. Mayer, Glossen S. 58,6 (clm 4542, 9. Jh.).
menniscin Npgl 62,12. 72,7. 76,3; mennisgen Npw 44,5 s. mennisco.
zum Menschen gehörend, menschlich: mennisciu starhi [cum illo (dem König der Assyrer) ... est] brachium carneum [: nobiscum dominus deus noster ... pugnatque pro nobis, 2. Paral. 32,8] Gl 1,467,47 (2 Hss. mennischlîh). mennisga [quid non] mortalia [pectora cogis, auri sacra fames, Verg., A. III,56] 694,37 (vgl. ad quod flagitium homines non compellis, Serv.; zur Genusinkongruenz vgl. Fasbender S. 134). manniscer [ubi] humana [esset patienda conversatio, Sulp. Sev., Dial. 1,11 p. 163,18/19] 752,15. Nievergelt, Glossierung S. 358,358 (zu Gl 2,752,15). chiu [quidem multa sunt alia praepositorum mala quae] humanos [modo oculos latent, Greg., Hom. I,17, PL 76,1145C] Mayer, Glossen S. 58,6. tu idris bezechenet unsirin trohtin, der an sih nam den menischen lihhamin qui ... assumta mortali natura carne descendit in infernum S 127,53. miner meindatone der ist disiu werlt uol, die sint leidir uber mez, ... uber menniscen gidanc, uber engiliscan sin 148,5. div selba chnuat mannaskiu .. in dem altrum altero licet ipsa natura humana trahatur ad misericordiam in his aetatibus senum 243,3/4. [the is man thero bluodo the thar beuuollan vuirthid mid mennisscemo bluodo vir ... sanguinum est qui humano cruore polluitur Wa 8,4 = 14,8;] ferner: S 124,13. 126,46; — menniskiu giburt Menschwerdung (Christi): daz (einhurno) bezeichenet unserin trotin Christin, der dir lucil uuas durih di deumuti der menischun geburte pusillum est animal propter incarnationis eius humilitatem S 126,42.
Abl. menniskî, mennisco; vgl. menniscnissa.
2561 Zeichen · 127 Sätze

Lautwandel-Kette

Von der indoeuropäischen Wurzel bis zur Mundart

Pro Sprachstufe der prominenteste Beleg. Klick auf eine Form öffnet das Wörterbuch.

  1. 8.–11. Jh.
    Althochdeutsch
    menniscadj.

    Althochdeutsches Wörterbuch · +3 Parallelbelege

    mennisc adj. , mhd. mennisch; as. mennisk; ae. mennisc ; an. mennskr; got. mannisks. — Graff II,753. mann-iscer: nom. sg…

Verweisungsnetz

25 Knoten, 31 Kanten

Tap auf Knoten öffnet Detail · Drag zum Umpositionieren · Scroll zum Zoomen

1-Hop 2-Hop
Filter:
Anchor 4 Kompositum 21

Wortbildung

Komposita & Ableitungen mit mennisc

19 Bildungen · 19 Erstglied · 0 Zweitglied · 0 Ableitungen

mennisc‑ als Erstglied (19 von 19)

mennische

KöblerMhd

menni·sche

mennische , sw. M., st. M., sw. N., st. N. Vw.: s. mensche

mennischeit

AWB

menni·scheit

mennischeit st. f. , mhd. menschheit, menscheit, nhd. menschheit; as. menniskhêd, mnd. minschê i t, menschê(i)t, mnl. menschheit f. u. ( sel…

mennischenpilde

KöblerMhd

mennischenpilde , st. N. Vw.: s. menschenbilede*

mennischenpluot

KöblerMhd

mennischenpluot , st. N. Vw.: s. menschenbluot

mennischisch

KöblerMhd

mennisc·hisch

mennischisch , Adj. nhd. menschlich Hw.: s. menschlich E.: s. menschlich W.: nhd. DW- L.: Hennig (menschlich)

mennischlīche

KöblerMhd

mennischlīche , Adv. Vw.: s. menschlīche (1)

mennisclîcho

EWA

mennînAWB adj., nur Npg: ‚zum Menschen gehörig, menschlich; humanus‘ (mhd. mennîn adj. ‚nach der Art eines Mannes, männlich‘). Ableitung mit…

mennisclîh

AWB

? mennisclîh Subst.-Adj.-Verb. oder ? menniscgi- lîh Subst.-Adj.-Verb. ( vgl. Ahd. Wb. 1,141 s. v. al u. Wilm., Gr. 2 2 § 371, Gröger § 17 I…

mennisclîhho

AWB

mennisclîhho adv. , mhd. menschlîche, nhd. menschlich ; mnl. mensce-, minscelike; ae. mennisclíce. mennisc-licho: S 137,6 ( BB ). nach Art d…

mennisclīh

KöblerAhd

mennisclīh , Adj. Vw.: s. mennisklīh*

menniscnissa

AWB

mennisc·nissa

menniscnissa st. f. ; ae. menniscness. — Graff II,756. manniscnissa: gen. sg. I 30,17. Verstümmelt: manis..ssa: acc. sg. F 28,21. Menschsein…