Hauptquelle · Mhd. Handwörterbuch (Lexer)
menel stm., stswm.
menel stm. BMZ stimulus Schm. 2,591. Dfg. 553 a . des tôdes menel ( stachel ) ist alhie, in mînen lîbe ichn gester truoc Heinr. 1806. contr. mêle stswm. dorumbe sol der kneht, der ir ( der pferde ) da huetet, tragen einen melen, der sol hân an iedwederme ende ein îsin Gr.w. 4,263, der sol haben einen mele ib. 160, môle ib. 4,263 anm. 2 ;