Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
melckubilo sw. m.
melckubilo sw. m. ; vgl. mhd. nhd. melkkübel. melc-chubilo: nom. sg. Gl 2,689,27. — melc-kubile: Gl 2,687,41. melec-cͪubilin: dat. sg. Gl 2,675,14 ( zum Sproßvokal vgl. Reutercrona S. 141 ). Melkeimer ( vgl. Rohr S. 50 f., Heyne, Hausalt. 2,306 ) : ci melecc h ubilin [ bis venit ( die Kuh )] ad mulctram [ Verg., E. III,30 ] Gl 2,675,14 ( vgl. haec mulctra: vas in quo mulgetur, Serv. ). melcchubilo mulctram [ ebda. ] 689,27. sinus est genus uasis .i. melckubile [ zu: ] sinum lactis [ et haec te liba, Priape, quodannis expectare sat est, ebda. VII,33 ] 687,41 ( vgl. sinus genus est vasis, Serv. …