Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
melckubilo sw. m.
sw. m.; vgl. mhd. nhd. melkkübel.
melc-chubilo: nom. sg. Gl 2,689,27. — melc-kubile: Gl 2,687,41.
melec-cͪubilin: dat. sg. Gl 2,675,14 (zum Sproßvokal vgl. Reutercrona S. 141).
Melkeimer (vgl. Rohr S. 50 f., Heyne, Hausalt. 2,306): ci melecchubilin [bis venit (die Kuh)] ad mulctram [Verg., E. III,30] Gl 2,675,14 (vgl. haec mulctra: vas in quo mulgetur, Serv.). melcchubilo mulctram [ebda.] 689,27. sinus est genus uasis .i. melckubile [zu:] sinum lactis [et haec te liba, Priape, quodannis expectare sat est, ebda. VII,33] 687,41 (vgl. sinus genus est vasis, Serv.).
Vgl. melckubilîn.