Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
meist(a)rin(na) st. f.
st. f., andfrk. auch sw. f., mhd. meisterinne, -in, -în st. f., nhd. meisterin; mnd. meysterinne, mesterinne, mnl. meesterinne. — Graff II,889.
meisterina: nom. sg. Nc 828,24 [148,18] (zur Endg. vgl. Braune, Ahd. Gr.15 § 211 Anm. 1); meistrinno: dat. sg. W 12,3 (BCFK) [51,27/28]; meystrinnan: dass. WA ebda. (zum Übergang in die sw. Flexion vgl. Sanders, Leid. Will. S. 202).
Vorsteherin: cham ouh ein zimig tierna . allero diernon chiuskesta . meisterina . unde flegara sines huses venit etiam quaedam decens ac pudicissima puellarum . quae praesul domus . custosque Cylleniae Nc 828,24 [148,18]. apostoli unte doctores sazton mih ze meistrinno andero ecclesiarum, uuant ih primitiva ecclesia bin [namque ego cunctarum mater vocor aecclesiarum, vgl. Expos.] W 12,3 [51,27/28].