maxima

maxima -ae f. Note der Mensuralnotation — note in mensural notation I im Wert von zwei oder drei Longen — with the value of two or three longs (  ) [syn.: duplex longa] A ohne nähere Bestimmung — without further qualification 1 allgemein — general [s.XIV] LmLMens. Omnis nota in II p. 164: Partes autem prolationis sunt sex, scilicet maxima, longa, brevis, semibrevis, minor et minima. LmLIoh. Mur. comp. 1, 2: Partes prolationis quot sunt? Quinque. Quae? Maxima, longa, brevis, semibrevis et minima (inde LmLIac. Leod. spec. 7, 23, 4. LmLFr. Gafur. extr. 10, 4, 2). LmLIoh. Mur. comp. 7, 7 (inde LmLIac. Leod. spec. 7, 24, 3). LmLIac. Leod. spec. 7, 23, 5. LmLIoh. Mur. lib. 3, 7: maximarum partes propinque sunt longe, longarum breves, brevium semibreves (inde LmLGoscalc. 3, 3 p. 154, 22. LmLAnon. La Fage II p. 426. LmLProsd. exp. 16, 2. LmLUgol. Urb. 3, 3-3, 2). al. LmLQuat. princ. 4, 1, 23: Non dico eam esse maximam, quia non posset fieri maior ... Sed dico eam esse maximam eo, quod voci hominis sufficit in cantu mensurabili tam diu sub uno accentu et cum uno anelitu continuare. LmLGoscalc. 2, 2 p. 120, 12: numquam enim vel rarissime figure maxime vel minime sunt in cantu plano. al. LmLNic. Weyts p. 263a. al. LmLIoh. Pipudi p. 41-43. LmLAnon. Mediol. 3, 1. LmLAnon. Couss. V p. 146, 21: Quod longe dicantur partes propinque ipsius maxime, breves remote, semibreves remotiores, minime remotissime. LmLAnon. Couss. V p. 208, 7: Quod sincopa fiat in modo perfecto maximarum. Est ibi reperire tres longas, quarum una preponatur maxime vel maximis. eqs. al. LmLAnon. Vratisl. p. 334b: ab ipsis duplicibus longis sive a maximis tamquam a simplicissimis et grossissimis debemus inchoare (inde LmLMens. Circa artem p. 516, 18). LmLAnon. Vratisl. p. 334b: maxima potest teneri per integrum tenorem. al. [s.XV] LmLProsd. exp. 2, 34: aliqui cantores notam, quam maximam appellamus, nominant duplicem longam. al. LmLProsd. mens. p. 212a. al. LmLProsd. ital. I p. 230a. al. LmLProsd. ital. II p. 36: Nominatur nanque maxima eo, quod inter omnes figuras maximum obtinet valorem. LmLProsd. ital. II p. 37. al. LmLGeorg. Ans. 3, 139. al. LmLProp. mens. Sequitur 8 p. 164 (p. 472a). LmLAnon. Couss. XII 2, 7. LmLAnon. Couss. XII 14, 9: maxima ubicumque ponitur, sive in ligatura sive extra ligaturam, semper maxima est. al. LmLAnon. Monac. 2, 5: vocatur maxima ex eo, ut, quod in quantum est de se ipsa manente in sua totali perfeccione, non potest ultra plus valere, nec potest esse alia maior ea. al. LmLIoh. Legr. rit. 2, 3, 2, 6. LmLAnon. Mell. 5, 11: secundum modernos nunc reperiuntur in cantu mensurali 14 species notarum, videlicet longissima, duplex longa, que etiam maxima dicitur,[] longa, brevis, semibrevis, minima, semiminima, fusiel, semifusiel, brevis plicata, cardinalis seu voluntaria, oblonga, vacua, semivacua. al. LmLPaul. Paulir. 7, 2, 3 p. 67-69. LmLIoh. Tinct. diff. 164. LmLIoh. Tinct. pr. 1, 6, 23. LmLIoh. Tinct. imp. 2, 1, 3: a maxima, quae caeterarum notarum caput et princeps est, incipiamus. al. LmLIoh. Tinct. val. 1, 4. LmLIoh. Tinct. not. 1, 2, 4. LmLFr. Gafur. extr. 10, 5, 9: Figurarum nomina quot sunt? Quinque. Que? Maxima, longa, brevis, semibrevis, minima et sextum semiminima. LmLFr. Gafur. extr. 11, 1, 1. al. LmLCompos. Natura 2, 14: Regula: In composicione prime quatuor species notarum, scilicet maxima, longa, brevis et semibrevis, sine sincopacione et proporcione semper debent poni in consonanciis (sim. LmLCompos. Cum igitur 3, 21). LmLIoh. Tinct. contr. 2, 24, 2. LmLIoh. Tinct. alt. 1, 18. LmLBart. Ram. 3, 1, 1 p. 80. al. LmLIoh. Hoth. fig. I 2, 3: si post circulum vel semicirculum sequuntur duo signa binarii vel ternarii, circulus vel semicirculus denotat maximam. al. LmLIoh. Hoth. mens. I 1, 3. al. LmLIoh. Hoth. mens. II 4, 2: Modus vero dicitur de maxima et de longa, ultra quas nemo communiter vocem sub uno spiritu ac tenore retinere potest. al. LmLNicol. Burt. 3, 1, 16: Modus namque minor habebit longam, maior vero maximam, quae duplex longa a nonnullis vocitatur. LmLNicol. Burt. 3, 3, 20: Dictum est supra figuratum cantum septem illis tantum notis figurari posse, videlicet maxima, longa, brevi et semibrevi ac minima cum semiminima atque cursea. al. LmLGuil. mon. 2 p. 19. al. LmLAdam Fuld. 3, 2. al. LmLGuill. Pod. 5, 31: Cantus igitur plani octo sunt figure, scilicet maxima, longa, brevis, semibrevis, alpha, tocus, uncus et finis. al. LmLFr. Gafur. pract. 2, 10. al. LmLAnon. Couss. I p. 446b. al. LmLProp. mens. Nota quod II 2, 3 descr. LmLContr. Et primo II 41 p. 144 (p. 465a). 2 als Pause — as rest [s.XIV] LmLAnon. Couss. V p. 216, 13: sicut longa alteratur ante maximam, sic et ante pausam maxime. [s.XV] LmLProsd. exp. 44, 4. al. LmLProsd. mens. p. 221b: quedam est pausa maxime, licet raro inveniatur. al. LmLProsd. ital. I p. 245a (sim. LmLProsd. ital. II p. 65). LmLAnon. Monac. 3, 22. LmLGuil. mon. 1 p. 16: Nota, quod quinque sunt pausae, scilicet pausa maximae, pausa longae, pausa brevis, pausa semibrevis, pausa minimae, pausa semiminimae. LmLGuill. Pod. 7, 36: aperte colligitur, nullam maxime perfecte aut imperfecte esse pausam. B die Bestimmung in der Notenschrift betreffend — with reference to its defining characteristics in notational form 1 als Einzelnote — as a single note [s.XIV] LmLMens. Omnis nota in II p. 164. LmLIoh. Mur. comp. 7, 6: Maxima qualiter figuratur? Quadrilatera, inaequilatera, rectiangula, caudata dextrorsum sursum vel deorsum. Figura maximae notatur, ut hic:  (inde LmLIac. Leod. spec. 7, 24, 2). LmLIoh. Mur. lib. 1, 1: Quinque sunt partes prolationis, videlicet maxima, longa, brevis, semibrevis et minima, ut hic:  (inde LmLNic. Weyts p. 262b. LmLAnon. Couss. V p. 144, 5. LmLIoh. Pipudi p. 40. LmLAnon. La Fage II p. 425. LmLProsd. exp. 2, 1. LmLProsd. exp. 2, 72. LmLUgol. Urb. 3, 1, 2. LmLUgol. Urb. 3, 1, 34. LmLUgol. Urb. 3, 1, 66. LmLAnon. Mell. 5, 10. ad loc.: LmLProsd. exp. 2, 34 al. LmLUgol. Urb. 3, 1, 13 al.). LmLGoscalc. 3, 1 p. 148, 9. al. LmLNic. Weyts p. 262a: Omnis nota in cantu mensurato maxima figuratur quadrata cum filo in parte dextera, ut hic: . LmLIoh. Pipudi p. 40. LmLMens. Sciendum est 6, 2. LmLAnon. Vratisl. p. 334b: duplex longa sive maxima sic formatur: . [s.XV] LmLProsd. exp. 2, 28. al. LmLProsd. mens. p. 200a (sim. LmLProsd. ital. I p. 229a. LmLProsd. ital. II p. 36). LmLGeorg. Ans. 3, 273, 2: Maxime figuram oblongam quadrangulam facimus caudata inferius ex dextris et sinistris, eius tamen ex dextris cauda longius protenditur: . al. LmLAnon. Couss. XII 2, 5: omnis nota quadrangularis habens filum datum ex sua dextra parte sursum aut deorsum, si eiusdem notae longitudo triplicat latitudinem, id est, si eius longitudo in proportione ter triplicat[] latitudinem, illa nota semper est maxima: exemplum . al. LmLAnon. Monac. 2, 4. LmLAnon. Mell. 6, 5. LmLIoh. Tinct. not. 1, 3, 3: Diciturque maxima eo, quod caeterae notae et forma et valore minores sunt. Forma eius est quadrangula, non tamen quadrata, sed habens latitudinem duarum quadratarum et caudam a parte dextra deorsum aut sursum protractam, ut hic: . LmLFr. Gafur. extr. 11, 1, 3: Maxima seu duplex longa, ut hic: . al. LmLBart. Ram. 3, 1, 1 p. 79 app. crit.: Imo rectius maxima quam duplex longa dicitur, cum perfectione moduli computata tres longas possidere iudicetur. A nonnullis item antiquorum sic figurabatur: . al. LmLIoh. Hoth. fig. I 1, 2 (sim. LmLIoh. Hoth. fig. II 1, 2. LmLIoh. Hoth. mens. I 1, 1. LmLIoh. Hoth. mens. II 1, 3). LmLGuil. mon. 1 p. 16. al. LmLAdam Fuld. 3, 2. al. LmLAnon. Salisb. 2, 2. al. LmLFr. Gafur. pract. 2, 3. LmLAnon. Couss. I p. 435a. LmLAnt. Lucc. 10b, 23. al. 2 in Ligaturen — in ligatures [s.XV] LmLProsd. exp. 69, 6: si tali ultima nota esset figure oblonge et non quadrata, non esset longa, sed potius maxima. al. LmLProsd. mens. p. 219b: quandocumque ligatura est ascendens, et prima nota ligature habuerit caudam sive tractum a parte dextra descendentem, tunc vel ipsa nota est quadrangula non quadrata vel est quadrangula quadrata. Si est quadrangula non quadrata, assumit denominationem atque valorem maxime. ibid.: quandocumque ligatura est descendens, et prima nota ligature non habeat aliquam caudam sive tractum, tunc aut talis prima nota ligature est quadrangula non quadrata aut quadrangula quadrata. Si quadrangula non quadrata, tunc assumit denominationem atque valorem maxime. LmLProsd. mens. p. 220b: nulla maxima atque longa ligabilis est in medio ligature. al. LmLProsd. ital. I p. 243a (sim. LmLProsd. ital. II p. 62). LmLProsd. ital. I p. 243b: in omni ligatura ultima ligature stans directe supra penultimam vel a latere, dummodo ipsa habeat caudam a parte dextra descendentem, efficitur una maxima. al. LmLProsd. ital. II p. 63. LmLGeorg. Ans. 3, 195: Ligantur vero note omnes preter maximas et longas duplices. LmLIoh. Tinct. not. 1, 8, 2: De ligaturis. Quatuor autem istarum notarum, videlicet maxima, longa, brevis et semibrevis, aliter formantur per ligaturam. al. LmLFr. Gafur. extr. 11, 5, 9. LmLAnon. Tegerns. II 80. LmLAnon. Salisb. 3, 1: solum quatuor sunt species notarum, quae intrant ligaturam, scilicet maxima, longa, brevis et semibrevis. LmLAnon. Salisb. 3, 3: maxima, ubicumque posita fuerit in ligatura in principio, medio vel fine, semper maxima est: (sequuntur exempla). al. LmLGuill. Pod. 7, 29: Omnis ligatura quadrangularium sine tractu descendentium aut est duarum tantum aut plurium figurarum. Si autem duarum precise, tunc utraque illarum vel erit maxima vel longa, que secundum corporum magnitudinem et parvitatem distinguuntur. Si vero plurium fuerit atque maiorum corporum, et si in usum non venerit, omnes erunt maxime de necessitate, quamquam nullum habuerint tractum. al. LmLFr. Gafur. pract. 2, 5: Ligabiles notulae sunt quattuor: semibrevis, brevis, longa et maxima. ibid. al. 3 als Pause — as rest [s.XV] LmLProsd. exp. 86, 19: pausa maxime saltim plurium temporum quam quatuor collocari non possit in lineis pro nunc usitatis. LmLProsd. mens. p. 222a. al. LmLProsd. ital. I p. 245b: Pausa vero maxime non tamen usitata, multipliciter figurari habet, secundum quod maxima plura vel pauciora valet tempora, quoniam, sicut maxima aliquando valet quatuor tempora, aliquando sex, aliquando novem, ita et huiusmodi pause diversorum temporum figurari possent (sim. LmLProsd. ital. II p. 66). LmLFr. Gafur. extr. 9, 7, 31: Attingens quintam lineam pro cantus fine locaris, nec maior maxime pausa poni debet. LmLBart. Ram. 3, 1, 3 p. 84: si vero quatuor spatia amplectitur hoc modo , pausa maximae, ultra quam nulla maior.[] C die Bestimmung des Zeitwertes betreffend — with reference to its defining characteristics as a temporal value 1 absolut — absolute [s.XIV] LmLIoh. Mur. comp. 1, 2: Maxima quae est? Bipartita est. Quomodo? Aut enim longissima vel longior appellatur. Longissima quae est? Quae sub uno accentu tribus longis temporibus mensuratur. Longior quae est? Quae sub uno accentu duobus longis temporibus profertur (inde LmLIac. Leod. spec. 7, 23, 6. LmLFr. Gafur. extr. 10, 4, 3). al. LmLIoh. Mur. lib. 1, 4: maxima potest esse perfecta longis existentibus imperfectis; et e contrario maxima potest esse imperfecta longis existentibus perfectis (inde LmLGoscalc. 3, 1 p. 150, 23. LmLAnon. La Fage II p. 425. LmLProsd. exp. 5, 1. LmLUgol. Urb. 3, 2-1, 14. LmLUgol. Urb. 3, 2-3, 14-15. LmLFr. Gafur. extr. 11, 1, 17). LmLGoscalc. 3, 2 p. 152, 1: Maior quoque modus perfectus est, quando maxima de se valet 3 longas. Et imperfectus est, quando maxima valet tantum duas longas (sim. LmLIoh. Pipudi p. 41. LmLProsd. exp. 9, 35-36). al. LmLNic. Weyts p. 262b-263b. LmLAnon. Couss. V p. 148, 7: Quomodo maxima continet longas:  . Quomodo continet breves:  . Quomodo semibreves:  . Quomodo minimas:   et debent esse ottoginta unas. LmLAnon. Vratisl. p. 335b. LmLMens. Si ille p. 491, 7: Quandoque vero ipsa maxima est imperfecta et valet tantum duas longas. Si iste due longe sint perfecte, tunc equivalent VI brevibus. Si vero imperfecte, equivalent quattuor brevibus. Utroque termino ipsa maxima est imperfecta, quia nisi duas longas valet. [s.XV] LmLProsd. exp. 3, 16: et cum ter tria constituant novem, sequitur, quod talis (sc. perfecta) maxima valebit novem tempora sive novem breves. eqs. al. LmLProsd. mens. p. 200b: nam maxima tunc est perfecta quo ad totum, quando valet tres longas; imperfecta vero quo ad totum, quando valet solum duas (sim. LmLProsd. ital. II p. 37). al. LmLProsd. ital. I p. 230a: Modus maximarum perfectus est ille, qui ponit maximas in valore trium longarum equalium. Imperfectus vero est ille, qui ponit eas in valore duarum (sim. LmLProsd. ital. II p. 39-40). LmLProsd. ital. I p. 234a: poni solent signa magis specialia, quia primo ponunt (sc. Italici) pro modo perfecto maximarum binum M (ms.; ed.: N) cum littera P nobis denotantia modum maximarum perfectum, ut hic: M M (ms.; ed.: N N) P, et pro imperfecto ponunt binum M (ms.; ed.: N) cum littera I nobis denotantia modum maximarum imperfectum, ut hic M M (ms.; ed.: N N) I (sim. LmLProsd. ital. II p. 47). al. LmLProsd. ital. II p. 38: maxima tunc dicitur esse perfecta quo ad partem vel partes, quando aliqua eius longa vel brevis vel semibrevis vel alique eius longe vel breves vel semibreves vel omnes perfecte reperiuntur. al. LmLUgol. Urb. 3, 2-2, 25: Ipsa maxima sic imperfecta valet quatuor tempora sive quatuor breves. al. LmLGeorg. Ans. 3, 139: Et sicut maxima nominata, cum in cantu occurrit, notat cantorem protrahere cantabiles voces novem sub eadem quantitate. al. LmLAnon. Couss. XII 7, 6: In quibus exemplis maxima solum valet duas longas, id est sex tempora. Et hoc est verum si longae sunt perfectae. Si enim essent imperfectae, tunc maxima valet solum quatuor tempora. al. LmLAnon. London. II 1, 3-4. LmLAnon. Monac. 2, 52: Pro quo est notandum, quod magister Iohannes de Muris et quamplures alii dicunt, quod duplex longa seu maxima existens perfecta in omni cantu, sive sit modi vel temporis perfecti vel inperfecti, valet tres simplices longas. al. LmLAnon. Mell. 6, 5: Duplex longa, que et maxima dicitur ... in tempore perfecto valet sex tempora, in tempore vero imperfecto valet quatuor tempora, et in modo perfecto valet tres longas, in modo imperfecto valet duas longas. LmLPaul. Paulir. 7, 2, 2 p. 65: Brevis nota est, que in modo perfecto ad suam simplicem coordinata reporigit ei tres breves, longe sex, maxime novem, diverberabilis autem in tres semibreves, in sex minimas,[] in novem semiminimas et sic continuatur. eqs. al. (cf. LmL col. 373, 16) LmLIoh. Tinct. diff. 154: Maxima est nota in modo maiori perfecto valoris trium longarum et in imperfecto duarum (sim. LmLIoh. Tinct. not. 1, 3, 1). al. LmLIoh. Tinct. val. 16, 3. eqs. al. LmLFr. Gafur. extr. 10, 5, 30 descr. (cf. LmLIoh. Mur. comp. 7, 14 descr.). al. LmLBart. Ram. 3, 1, 1 p. 78. al. LmLAnon. Tegerns. II 4. LmLIoh. Hoth. fig. I 3, 2. LmLIoh. Hoth. fig. II 4, 7. LmLIoh. Hoth. mens. I 4, 1-5. LmLIoh. Hoth. mens. II 1, 23. al. LmLGuil. mon. 7 p. 51. al. LmLAdam Fuld. 3, 3. al. LmLAnon. Salisb. 4, 2-5. al. LmLGuill. Pod. 7, 10: Igitur si maxima tres contineat longas, dicitur huiusmodi comparatio modus maior perfectus. al. LmLFr. Gafur. pract. 2, 7. al. LmLAnon. Couss. I p. 443a. al. LmLMens. Nota quod 1, 11. LmLProp. mens. Nota quod II 2, 4. 2 mit Wertveränderung — with alteration of value a in Abhängigkeit zu den umgebenden Notenwerten (mit Verdopplung des Wertes durch Alteration oder Verkürzung des Wertes durch Imperfektion) — as determined in context with other note values (thus causing doubling of the value through alteration, or shortening of the value through imperfection) [s.XIV] LmLIoh. Mur. lib. 3, 5: prima longa vel eius valor imperficit maximam precedentem, nisi per punctum impediatur (inde LmLAnon. La Fage II p. 426. LmLProsd. exp. 14, 3. LmLFr. Gafur. extr. 11, 7, 3). LmLIoh. Mur. lib. 3, 9: Maxima igitur quo ad partes propinquas potest imperfici dupliciter, scilicet a parte ante et a parte post, per abstractionem tertie partis valoris cuiuslibet partis propinque vel alterius earumdem; et sic similiter quo ad partes remotas per abstractionem tertie partis valoris cuiuslibet partis remote vel alterius earumdem (inde LmLGoscalc. 3, 3 p. 156, 2. LmLAnon. La Fage II p. 426. LmLProsd. exp. 18, 1. LmLUgol. Urb. 3, 3-4, 2 al. LmLFr. Gafur. extr. 11, 7, 6). al. LmLGoscalc. 3, 3 p. 154, 8: Quoad partes autem maxima potest imperfici eciam multipliciter, scilicet quoad partes propinquas, quoad partes remotas et quoad partes remociores. Et est hic notandum, quod maximam imperfici quoad partes vel partem non est ipsam maximam imperfici, sed illam partem vel illas partes. al. LmLNic. Weyts p. 263a/b. LmLIoh. Pipudi p. 41: Et sic maxima, quae debet valere LXXXI minimas, potest imperfici identidem; tum modo valet sexdecim minimas. LmLAnon. Couss. V p. 216, 13: et sicut longa imperficit maximam, ita et pausa longe. al. LmLMens. Si ille p. 500, 17-19. [s.XV] LmLProsd. exp. 14, 5: inperfectio maxime quo ad totum ... inperfectio maxime quo ad partes. LmLProsd. exp. 14, 10: a parte ante, scilicet quando eam precedit sola longa, id est tunc fit inperfectio maxime a parte ante, quando eam, scilicet maximam, precedit sola longa vel eius valor, que longa vel eius valor inperficit talem maximam. Et declarando alium modum ait (sc. Iohannes de Muris): „a parte post“, quando eam sequitur sola longa vel quatuor vel septem vel decem etc. vel earum valor, id est tunc fit inperfectio maxime a parte post, quando eam, scilicet maximam, sequitur sola longa vel supple sequuntur quatuor longe vel septem vel decem. al. LmLProsd. mens. p. 212b: maxima nullo modo potest alterari, quia nullam figuram maiorem se habet, ante quam alterari possit. al. LmLProsd. ital. I p. 235b (sim. LmLProsd. ital. II p. 50). LmLProsd. ital. II p. 52. al. LmLUgol. Urb. 3, 3-5, 26: Maxima ante maximam semper erit perfecta. al. LmLAnon. Couss. XII 7, 4. al. LmLAnon. Monac. 2, 75: Aliquando autem duplex longa seu maxima potest inperfici a duabus brevibus. al. LmLIoh. Tinct. imp. 1, 1, 35: Unica (sc. nota) imperficitur et non imperficit, scilicet maxima. LmLIoh. Tinct. imp. 1, 2, 4: Sicque pausa longae maximam, pausa brevis maximam et longam, pausa semibrevis maximam, longam et brevem, pausa minimae maximam, longam, brevem et semibrevem imperficere poterit. al. LmLFr. Gafur. extr. 11, 1, 18.[] al. LmLIoh. Tinct. punct. 2, 3. al. LmLIoh. Hoth. fig. I 3, 3. LmLIoh. Hoth. mens. I 4, 5-7. LmLNicol. Burt. 3, 4, 30. LmLAdam Fuld. 3, 12: In his autem alteratio non habet locum, scilicet in maxima, longa, semiminima, fusa, semifusa, propter numerum ternarium. al. LmLAnon. Couss. I p. 438a: Item maxima non potest alterari, quia non habet figuram maiorem se. LmLMens. Nota quod 1, 17. al. b durch Diminution, Augmentation — with diminution or augmentation [s.XIV] LmLIoh. Mur. lib. 11, 2: pro maxima in diminutione ponitur longa, pro longa brevis, pro brevi semibrevis, pro semibrevi minima (inde LmLGoscalc. 3, 10 p. 180, 10. LmLIoh. Pipudi p. 45. LmLAnon. Mediol. 6, 2. LmLProsd. exp. 91, 1. LmLProsd. ital. I p. 247a. LmLProsd. ital. II p. 69. LmLUgol. Urb. 3, 10-1, 3. LmLUgol. Urb. 3, 10-4, 16. sim. LmLProsd. mens. p. 224b. LmLFr. Gafur. extr. 11, 9, 2. LmLNicol. Burt. 3, 8, 40). [s.XV] LmLProsd. exp. 93, 9: pro maxima valente tres longas ponatur longa valens tres breves. al. LmLProsd. mens. p. 224b: in tali diminutione semper pro maxima ponitur longa et pro longa brevis et pro brevi semibrevis et pro semibrevi minima et pro minima semiminima (sim. LmLProsd. ital. I p. 247a. LmLProsd. ital. II p. 69). LmLProsd. mens. p. 225b: in tali augmentatione semper pro semiminima ponitur minima et pro minima semibrevis et pro semibrevi brevis et pro brevi longa et pro longa maxima (sim. LmLProsd. ital. I p. 247a. LmLProsd. ital. II p. 69). al. LmLProsd. ital. II p. 69. LmLUgol. Urb. 3, 10-4, 16: In diminutione namque pro maxima ponitur longa, sed e contra in augmentatione pro longa ponitur maxima. al. LmLMens. Ista autem 2 p. 152 (p. 467b): diminucio sic habet fieri: maxima posita longa cantatur. LmLIoh. Tinct. pr. 1, 5, 8. LmLFr. Gafur. extr. 11, 13, 21: si vis biscantare per medium, oportet, quod pronunties semibrevem ut minimam, brevem ut semibrevem, longam ut brevem, maximam ut longam, minimam ut semiminimam etc. Item in prolatione minori pronuntiatur maxima sicut longa, longa sicut brevis, brevis sicut semibrevis et semibrevis sicut minima etc. al. LmLNicol. Burt. 3, 8, 40. LmLGuil. mon. 1 p. 17. al. LmLGuill. Pod. 7, 27. al. c durch Kolorierung, Evakuierung, Punktierung — with coloration (red or white notes in black notation), with the addition of a dot [s.XV] LmLProsd. exp. 49, 13: punctus perfectionis perficit maximam in utroque modo maiori, scilicet tam perfecto quam inperfecto, et punctus divisionis inperficit maximas dividendo longas. LmLProsd. exp. 58, 8: quando reperiuntur in aliquo unico cantu alique maxime nigre plene et alique rubee plene vel alique nigre vacue, tunc maxime nigre plene sunt modi perfecti maioris et rubee plene vel nigre vacue sunt modi inperfecti maioris. al. LmLGeorg. Ans. 3, 187: maxima, cuius oblongam quadrangulam signamus figuram, quotiens in cantu ordinata plena occurrit, novem temporum decantanda mensura est, vacua vero aut colorata sex tantummodo temporum tenet mensuram. LmLAnon. London. II 6, 6. LmLAnon. Tegerns. II 40. LmLIoh. Hoth. fig. II 5, 2-3. LmLGuil. mon. 1 p. 16: Augmentationis (sc. punctus) est ille, qui augmentat figuram de tertia parte, ut puta maxima, quae valet duodecim semibreves, cum puncto valet octodecim. al. LmLAnon. Salisb. 10, 2. LmLGuill. Pod. 7, 25: si maxima vacua trium existat longarum, plena igitur in eodem melo inventa duarum tantum erit. al. LmLFr. Gafur. pract. 2, 12. al. II im Wert von drei Longen — with the value of three longs [syn.: triplex longa, longissima] [s.XIV] LmLIoh. Mur. not. 2, 5, 6: In primo gradu sic possumus nominare: triplex longa, duplex longa, simplex longa ... Aliter ab aliis nominantur ... sic et convenienter: longa, longior, longissima, hoc est magna, maior, maxima (inde LmLIac. Leod. spec. 7, 24, 13). LmLPs.-Theodon. pr. p. 31: Sex species motuum[] longitudinem et brevitatem sonorum secundum maius et minus in tempore canentium requiruntur, scilicet: longus, longior, longissimus; brevis, brevior, brevissimus ... Per longissimum maximas de tempore perfecto vel imperfecto intelligimus. LmLPs.-Theodon. 2a p. 46: Maxima longa signatur sicut duplex longa continens maximum motum, id est tres longas perfectas sive imperfectas, et in tali mensura fit alteratio longarum et talis maxima imperficitur a longa ante et post et perficitur a longis tribus sive duabus in suo genere, sicut continentur in aliis mensuris, sed parum sunt in usu. al. III im Wert einer der Anzahl von Notenstielen entsprechenden Anzahl von Longen — with the value of the number of longs that corresponds to the number of note-stems [s.XIV] LmLPs.-Theodon. 2a p. 46: Quidam etiam dictas maximas signant per caudas ponentes in figura dictae maximae plures caudas et quot sunt caudae in dicta maxima, tot valet longas, ut hic:  eqs. IV im Wert von zwei Doppellongen (longae duplices) — with the value of two duplex longs () [s.XIV-XV] LmLAnon. Kellner 2, 1: Figurarum alia brevis, ut hic: , alia longa simplex , alia duplex longa , alia maxima . LmLAnon. Kellner 2, 5: Longa duplex dicitur ideo, quia duplicem quantitatem longe habet et duarum longarum valorem retinet. Maxima dicitur ideo, quia non est maior ea, et valet duas longas duplices. LmLAnon. Kellner 3, 3: Et nota, quod triplices sunt note, que requiruntur ad ligaturas, scilicet longa, brevis et semibrevis. Et notandum, quod loco longe, si placet, potest poni duplex longa vel maxima. LmLAnon. Kellner 5, 3: ex duplicibus et maximis eciam ad maximum fit modus. LmLAnon. Kellner 5, 9: quando longe simplices vel longe duplices vel maxime ponuntur in tempore. LmLAnon. Kellner 11, 3: Modalis perfeccio est, quandocumque in cantu imperfecto ponitur nota perfecta totalitatem modi in se continens, ut longa duplex et maxima in modo imperfecto. al.