Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
mankund adj.
adj.
man-chunt: Grdf. F 33,9 (zu -t für d vgl. Braune, Ahd. Gr.15 § 167 Anm. 6).
männlichen Geschlechts, männlich, substant.: aer denne iru (der Maria) biquami .. manchunt antequam veniret partus eius peperit masculum.