Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
managfaltîg adj.
adj., mhd. manecvaltec, nhd. mannigfaltig; mnd. mannichvōldich, mnl. menichvoudich; afries. monich-, manich-, menichfaldich (vgl. Afries. Hwb. S. 336). — Graff II,765.
manac-faltig-: comp. dat. pl. -orun Gl 2,188,29 (M); -o ebda. (M).
manech-falt-: Grdf. -ich Gl 1,804,6 (M, 2 Hss., 1 Hs. -v-, 1 -u-); -iger: nom. sg. m. 4,148,30 (Sal. c; -s).
manich-valtich: Grdf. Gl 1,782,6/7. — manic-ualtich: Grdf. Gl 1,782 Anm. 6. — manig-falt-ik-: acc. sg. n. -iz Gl 1,727,8; -ig: Grdf. Np 67,18; nom. sg. m. -]ov Gl 1,782,8 (zur Endg. vgl. Matzel S. 78). 1) zahlreich, zahllos: cendusendig . daz chit manigfaltig . uuanda iro nehein zala neist decem milium multiplex [vgl. quod bene ad innumeros populos, non ad equos noscitur pertinere, Cass.] Np 67,18. 2) verschieden, vielfältig: a) in verhältnismäßig großer Anzahl vorhanden u. verschieden, verschiedenartig: manacfaltigorun [eo postmodum supplicia graviora mereantur, quo nunc] largioribus [bonis dei male uti non metuunt, Greg., Cura 3,12 p. 49] Gl 2,188,29 (2 Hss. managfalt); b) mannigfaltig, (in sich) vielfältig: umbi manigfaltikiz [Martha autem satagebat] circa frequens [ministerium, Luc. 10,40] Gl 1,727,8. manichvaltich multifariam [, multisque modis olim deus loquens patribus in prophetis, Hebr. 1,1] 782,6/7. Anm. 6 (1 Hs. manîgfaltlîh, 1 manîgstaltlîhho). 804,6 (Hss. multifaria; 2 Hss. managfalto, 3 manag-, manîgfaltlîhho). 3) Glossenwort: manechfaltiger largus Gl 4,148,30 (nach Gl.-Wortsch. 6,257 noch Gl. porrectus).
Abl. managfaltîgo; gimanîgfaltigôn.