Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
mahalâri st. m.
st. m. (zum Ansatz u. zur Deutung vgl. Tiefenbach, Frauenstift Essen S. 127 f.); as. maleri (s. u.); vgl. got. fauramaþleis. — Graff II,718 s. v. mâlari.
Mit Kontraktion: mal-ari: nom. sg. Gl 2,450,32 (2 Hss., 1 Hs. malar auf Rasur); -eri: dass. 581,10 = Wa 95,19 (Düsseld. F. 1,10. Jh.).
Marktschreier (?): malari [ignosco fatuis haec tamen vulgaribus (sc. den heidnischen Götzenverehrern) ... quos saepe falsus] circulatur (Hs. circulator; Glosse: deceptor, quia alios quodam circulo erroris involvit et decipit, vgl. PL 60) [decipit, Prud., P. Rom. (X) 303] Gl 2,450,32 (1 Hs. noch rizzâri von anderer Hand). 581,10 = Wa 95,19; zur Deutung als mâlâri ‘Maler, Zeichner’ vgl. Lauffer S. 289 ff., Ahd. Gl.-Wb. S. 396 u. Gl.-Wortsch. 6,244.