Hauptquelle · Elsässisches Wb.
Mackes
Mackes , Mäckes [Makəs S. bis Co. ; Màkəs nö. davon allg. ] 1. jüd. Schläge, Prügel. Rda. Sein e hālichi M. krije n Ndrröd. Syn. Bumbes, Prügel, Streich, Wichs, Fäng. 2. Furcht Str. 3. = Macke n M. — Bayer. 1, 1565. Hess. 258. Westerw.