Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
lulli st. n.
lulli , lolli st. n. , mhd. lulch(e) m., nhd. lolch m. ; mnl. lolic m. ; aus lat. lolium. — Graff II,209. lulli ( zu -u- für o vor i in frühen Lehnwörtern vgl. Braune, Ahd. Gr. 15 § 32 Anm. 4 ) : acc. sg. Gl 4,294,7 ( M, clm 14745, 14. Jh.; -v-, vielleicht auch -o- oder -u-). F 10,2. — llch: acc. sg. Gl 3,50,34 ( 14. Jh.; zu mhd. -ch aus j vgl. Kluge, Et. Wb. 24 S. 581 ). lolli: acc. sg. Gl 1,720,25 ( M, 13./14. Jh. ). 27 ( M, 12. Jh. ). ( Taumel- ) Lolch, Lolium temulentum L. ( vgl. Marzell , Wb. 2,1361 f. ), ein giftiges Unkraut: lolli [ cum autem dormirent homines, venit inimicus eius, et …