Eintrag · Etymologisches Wb. des Ahd. (EWA)
loufa
2,160,20. 22 (beide 1. Hälfte des 11. Jh.s,
alem.):
‚Pfütze, Tümpel; laculus, stagnel-(mhd. loufe sw.m.
lum‘
‚Stromschnelle bei, nhd. mdartl. schweiz. loufen m.
Laufenburg‘
‚Wasserfall‘[Schweiz. Id. 3, 1141 f.], bair.
veralt. lauffen m.
‚Wasserfall‘[Schmeller,
Bayer. Wb.2 1, 1450]). Postverbales Nomen.
S. loufôn. – Ahd. Wb. 5, 1344; Splett, Ahd.
Wb. 1, 567; Köbler, Wb. d. ahd. Spr. 739;
Starck-Wells 386; Schützeichel, Glossen-
wortschatz 6, 169.