Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
lohafiur st. n.
st. n. — Graff III,676.
loha-fuir: acc. sg. Gl 2,221,4 (clm 18550,1, 9. Jh.). 225,15 (S. Flor. III 222 B, 9. Jh.); -fivr: nom. sg. 1,351,49 (M).
Räude, chronischer Ausschlag, spez. Rotlauf (? Vgl. Höfler, Krankheitsn. S. 135): iuhido lohafivr [nec accedet ad ministerium eius: ... si iugem scabiem, si] impetiginem (Hs. impetigo) [in corpore, Lev. 21,20] Gl 1,351,49 (3 Hss. uuarza zittaroh, 3 zittaroh). lohafuir impetiginem [Greg., Cura 1,11 p. 11 = ebda.] 2,225,15. lohafuir impetiginem [quoque habet in corpore, quisquis avaritia vastatur in mente, ebda. p. 12] 221,4.